null Beeld
Beeld

ColumnSylvain Ephimenco

Tom de Zachtaardige is net niet ambitieus genoeg

Sorry, nog even over de Tour. ‘Tom was een beetje dom’ was het parool gisteren in de Tourverslagen. Tom Dumoulin, de gedoodverfde opvolger van Joop Zoetemelk (laatste ­Nederlandse Tourwinnaar) heeft iets gedaan wat de hele Tourkaravaan, de supporters en zelfs de koeien in de Franse weilanden verbijsterde.

Als een admiraalsschip dat de wind voor even ziet liggen, heeft hij zichzelf tot zinken gebracht. Terwijl hij nog in de groep der favorieten klom, terwijl hij zijn tijdelijke verzwakking nog kon camoufleren en terwijl een rustdag hem wachtte om op krachten te ­komen, pleegde Dumoulin een ­groteske zelfmoord. Hij vond zichzelf niet goed genoeg, dan maar ­beter gaan knechten. Sleuren op de col voor zijn Sloveense teamgenoot totdat hij sterretjes zag en het geel vaarwel kon zeggen.

Was Tom een beetje dom? In dit geval kan zijn domheid op de tederheid van onze sportcolumniste ­rekenen. Marijn de Vries, gisteren: “Ik ben zelfs blij met Dumoulin als superknecht (...). Tragisch mooi en zo niet-passend in het huidig tijds­gewricht. Wie denkt er vooral aan een ander, dezer dagen, en daarna pas aan zichzelf?” Geen onjuiste ­lofzang.

Bij het feministische blad Opzij zou Tom de titel van aantrekkelijkste man van Nederland hebben kunnen winnen: zachtaardig, opofferingsgezind en behulpzaam. Over­lopend testosteron en machismo, onbegrensde ambitie en niets en niemand ontziende wilskracht zijn de componenten waarmee de traditionele man verdachte is geworden. Maar toevallig zijn het ook de ingrediënten waarmee een groot kam­pioen zijn maal bereidt. En een groot kampioen zal Tom nooit worden. Meer een ‘twijfelkontje’ met talent, om in de woorden van Yvonne van Gennip te spreken.

De machoman is een zachtaardig type geworden

Misschien ook kon Tom de Zachtaardige het gewicht van de ver­wachtingen niet dragen. Nu hij in Sloveense dienst rijdt, heeft hij wellicht de ene helft van zijn Nederlandse supporters zwaar teleurgesteld en de andere helft tot razernij gebracht, maar dat deert Tom niet: verre van hem, die enge chauvinistische trekjes. Hij rijdt niet voor ‘de BV Tom Dumoulin’ en evenmin voor koning en vaderland.

Jaren terug schreef ik dat nergens anders dan in Nederland de traditionele (sport)man zo duidelijk in de richting is geschoven van minder dominante eigenschappen. De laatste decennia is de machoman snel in een zachtaardig type gemuteerd, met een uitgesproken feminiene zijde.

Het was naar aanleiding van de uitschakeling van Oranje bij het EK-voetbal van 2008. De ploeg beleefde een fantastische groepsfase en versloeg zowel Italië (3-0) als Frankrijk (4-1). Totdat de vrouw van speler Boulahrouz een miskraam kreeg. De gehele ploeg toonde zijn diep medeleven met het stel, bezocht het ziekenhuis en tot verbazing van velen droeg elke speler een zwarte band in de volgende kwart­finale.

Deze medelevende, maar getraumatiseerde equipe van zachtaardige kerels werd door het weinig aansprekende Rusland van het veld geveegd (3-1). Nee, Tom was niet dom. Alleen zachtaardig, begaan met de ander en weinig ambitieus.

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden