null Beeld

ColumnSylvain Ephimenco

Toen de dictator werd onderscheiden door Macron was het alsof ik een voor een de botten van Giulio Regeni hoorde breken

In de nieuwsstroom die mijn dagelijkse dorst lest, waren eergisteren twee gebeurtenissen die ik niet anders kon dan met elkaar verbinden. De eerste vond plaats in Rome, waar Italiaanse aanklagers aankondigden vier Egyptische veiligheidsagenten in staat van beschuldiging te zullen stellen. Ze worden aangeklaagd voor ontvoering, toebrengen van letsels en moord op de Italiaan Giulio Regeni vier jaar geleden. Deze student was in Egypte voor een onderzoek naar onafhankelijke vakbonden. Hij werd op 25 ­januari 2016 ontvoerd en negen dagen later dood gevonden langs de weg, half ontbloot en vreselijk verminkt.

Deze zaak heeft op de Italiaanse publieke opinie een enorme weerslag gehad en talrijke solidariteits­betuigingen veroorzaakt. Door het gebrek aan medewerking en de vele leugens van de Egyptische autoriteiten, is de relatie tussen beide landen ernstig verslechterd. De Italianen denken ‘belangrijke bewijzen’ te hebben verzameld tegen de vier. Ze beweren ook dat Giulio Regeni iedere dag, negen dagen lang, met veel wreedheid is gemarteld met behulp van snijdende voorwerpen, stokken of staven, stroomstoten en brandende voorwerpen. Een lijkschouwing had eerder de onvoorstelbare martelgang aan het licht gebracht die de Italiaanse student had moeten ondergaan vóór hij stierf.

Macabere lijst van verwondingen

Met huivering las ik de macabere lijst verwondingen: meer dan twee dozijn botbreuken aan ribben, vingers, tenen, benen, armen en halswervel, tal van steek- en snijwonden op het hele lichaam en zelfs onder de voetzolen, brandplekken en kneuzingen. Je wordt er onpasselijk van en vraagt je af: hoeveel pijn kan een mens verdragen en hoe ­verdorven kan een land zijn dat wreedheid tot een institutie heeft gemaakt? Volgens Amnesty International wordt er in Egypte op grote schaal ontvoerd en gemarteld: “Alleen al in oktober en november liet Egypte ten minste 57 mannen en vrouwen executeren”.

Abdel Fattah al-Sisi: de man aan wiens handen het bloed druipen

De man wiens handen van het bloed druipen is Abdel Fattah al-Sisi. Een slager die het vooral op leden van de moslimbroederschap heeft voorzien, maar niet alleen. En deze man werd begin deze week met alle egards door Franse president Macron ontvangen. Een bezoek dat in de hele wereld veel verontwaardiging heeft veroorzaakt. Macron ziet wellicht in al Sisi een medestander in het bestrijden van islamistisch terrorisme, maar ook een grote afnemer van Franse wapens.

Maar wat het tv-programma ‘Quotidien’ eergisteren onthulde, is van een nog cynischer orde. Het blijkt dat Macron zijn officiële agenda heeft gemanipuleerd om de Franse en internationale pers onwetend te laten van douceurs die hij al-Sisi gunde. Alleen de Egyptische pers mocht stiekem het gala ter ere van de dictator verslaan, het bezoek aan de Parijse burgemeester Hidalgo (socialist) en vooral het uitreiken van de légion d’honneur, de hoogste Franse onderscheiding, aan al Sisi.

Alsof ik de botten van Giulio Reginig hoorde breken

De beelden die Quotidien opspoorde, waren afkomstig van de Egyptische staatstelevisie. Ik heb ze bekeken en toen de dictator werd onderscheden was het alsof ik een voor een de botten van Giulio Regeni hoorde breken.

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden