null Beeld trouw
Beeld trouw

Het antwoordMonic Slingerland

Tijdens de afwas zongen we ‘Verdronken Vlinder’ of ‘Testament’, we kenden ze allemaal uit het hoofd

Rob de Nijs en Boudewijn de Groot beëindigen beiden hun carrière, maar hun liedjes leven voort in de herinnering van veel lezers.

Kippenvel

In het voorjaar van 1963 liep ik stage op een huishoudschool. Niet de gemakkelijkste leerlingen dus. Maar o, als de meisjes gingen zingen. Een van hun lievelingsliedjes was Ritme van de regen van Rob de Nijs. Ik kreeg kippenvel toen ik het voor het eerst hoorde. Die klas met die drukke, giechelende meiden, nu even met volle aandacht. En na 58 jaar heeft het op mij nog steeds hetzelfde effect: kippenvel.
Miep Dekkers Hilversum

Onderweg

Vorig jaar was ik op vakantie met een eerder uit het oog verloren studievriend. ’s Avonds zing ik via de smartphone mee en maakt hij voor het eerst kennis met liedjes van Boudewijn de Groot. Mijn vriend is klassiek georiënteerd, maar is toch blij verrast. Enkele jaren geleden is zijn vrouw overleden. Het melancholieke liedje Onderweg doet hem aan haar denken: ‘Nu valt de nacht, en ik ben onderweg naar jou…’. Het ontroert ons beiden; mij opnieuw, hem voor het eerst.
G. Wiggers Uden

Single van oma

Mijn vroegste herinnering aan Boudewijn de Groot is mijn tiende verjaardag (ik ben nu 63). Ik kreeg van mijn ouders een pick-up, die eigenlijk voor het hele gezin bestemd was. Van mijn oma kreeg ik de single Land van Maas en Waal met op de B-kant Testament. Mijn oma had helemaal geen verstand van popmuziek en had zich laten adviseren in de platenzaak. Ik begreep van de teksten toen nog niet veel, maar de basis was gelegd. Ik verzamelde later alle lp’s. Met vriendinnen op mijn kamer onder een visnet plaatjes draaien, wierookstokjes aan, we genoten.
Anke Bolt Geldrop

De sterren van de hemel

Na het eten, we waren met zijn tienen, moest er afgewassen worden. Na de sport om als eerste op de wc te komen, vond ik het geen straf om samen met mijn zusje af te wassen. We zongen de sterren van de hemel, kenden ze allemaal uit het hoofd: Verdronken vlinder, Testament. We maakten het gasstel ook nog schoon.
Alie Kalverda Heemskerk

Sanatorium

In het jaar 1963 vertoefde ik niet op een vloerkleed, maar in een sanatoriumbed. Toen was Rob de Nijs’ Ritme van de regen een van mijn favoriete liedjes en de verpleegsters zongen ook mee.
Diny Buitenhuis-van Vliet Pernis

Uitgerookt

Ik was met mijn ouders op vakantie in Laglio (Italië) aan de Middellandse Zee. Niet ver van ons vakantiehuisje was een verbrandingsfabriekje dat regelmatig zo veel rook verspreidde dat we elke keer als we de deuren van het balkon opendeden het liedje Als de rook om je hoofd is verdwenen van Boudewijn de Groot gingen zingen. Dit uit frustratie, omdat we weer even werden uitgerookt. Het was verder een leuke vakantie, alleen die rook, en dat gelijknamige nummer van Boudewijn, heb ik daardoor altijd met ­elkaar verbonden.
Menno Verrips Leiderdorp

Monic Slingerland is chef van de opinieredactie. Elk weekend stelt ze een vraag aan de lezers, op woensdag verschijnt een selectie van de antwoorden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden