Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Theater wordt niet zomaar kleurrijk

Opinie

Mahesvari Autar

Het Indiaas theaterspektakel Bharati, een mix van dans, muziek en Indiase traditie. © ANP
Opinie

De theaterwereld is nog altijd een witte wereld. Toch loont het om tijd en geld te investeren in niet-westerse doelgroepen, betoogt Mahesvari Autar, oprichter van DesiYup, een impresariaat van Indiase wereldmuziek.

Sla een willekeurige seizoensbrochure van een theater open en het valt je meteen op dat de programmering bestaat uit voorstellingen voor westers publiek. Dit was voor mij de motivatie om vijf jaar geleden Indiase muziekvoorstellingen te programmeren in Haagse en Rotterdamse theaters. Het personeel is over het algemeen westers en blank, met weinig ervaring in het programmeren van voorstellingen voor bezoekers met niet-westerse afkomst.

Lees verder na de advertentie
Het is een doelgroep waar financieel gezien flink aan te verdienen valt, tóch lukt het theaters onvoldoende om een langdurige be­zoe­kers­re­la­tie met ze op te bouwen

Mijn organisatie wordt warm onthaald bij deze theaters, omdat ze een brug slaat naar de cultureel diverse samenleving en in mijn geval de Indiase diaspora-gemeenschap in Nederland. Het is een doelgroep waar financieel gezien flink aan te verdienen valt, tóch lukt het theaters onvoldoende om een langdurige bezoekersrelatie met ze op te bouwen. Dit is een maatschappelijk pijnpunt, omdat theaters culturele diversiteit zien als noodzakelijk kwaad.

Het wordt niet opgeschreven bij subsidieaanvragen, maar in de praktijk blijkt dat theaters die overwegend monoculturele voorstellingen organiseren, weinig trek hebben in culturele diversiteit. Of op z'n zachtst gezegd onwelwillend zijn om affiniteit te ontwikkelen met migrantendoelgroepen.

Inleving

Het ontbreekt theaters aan motivatie om zich in te leven in de belevingswereld van artiesten en bezoekers met een migratie-achtergrond. Daarbij komen tegelijk de culturele gevoeligheden die theaters negeren om de hoek kijken. Zo zijn er andere verwachtingspatronen ten aanzien van gastvrijheid bij artiesten, maar ook bij bezoekers. Bijvoorbeeld: een artiest ziet graag een persoonlijk onthaal op Schiphol en een taxi, terwijl bezoekers ook willen genieten van een hartig hapje na afloop van de voorstelling.

Over het algemeen is de tijd die theaters investeren in culturele programmering minimaal

Een ander noemenswaardig probleem is de onbekendheid van theaters bij migrantendoelgroepen. Het is geen vanzelfsprekendheid voor deze gemeenschappen om theaters die overwegend een monoculturele programmering hebben te bezoeken. Dit is ook een factor bij de online kaartenverkoop. De meeste bezoekers staan niet te springen om hun persoonlijke adresgegevens prijs te geven aan theaters. Dit verhoogt weer onnodig de drempel voor niet-westerse bezoekers om een naar een theater te gaan.

Over het algemeen is de tijd die theaters investeren in culturele programmering minimaal. Er is een structureel tekort aan budget dat theaters uitbesteden aan hoogwaardige producties en de tijdsinvestering in etnomarketing is eveneens minimaal. Veelal worden externe samenwerkingspartners in de arm genomen en wordt er verwacht dat zij met beperkte financiele middelen zorgen voor hoge bezoekersaantallen. Dit is een onterecht en onrealistisch beeld.

Hoogwaardige internationale artiesten die een groot publiek aanspreken, vragen om een flink gage en daar komt bij dat er een aanzienlijk bedrag beschikbaar moet zijn voor marketing. Binnen etnische gemeenschappen worden er immers ook allerlei culturele activiteiten georganiseerd. Theaters moeten dus extra hard aan voorstellingen trekken, willen ze bezoekers krijgen.

Theaters realiseren zich nog niet dat het tijd kost om geld te verdienen aan voorstellingen voor de migrantengemeenschappen en dat structurele financiële investering, met daarbij een gedegen langetermijnprogrammering, een essentieel element is om een succesvolle vertrouwensrelatie op te bouwen met een pluriform publiek.

Het opbouwen van een langdurige vertrouwensrelatie en het behalen van hoge bezoekersaantallen door voorstellingen te programmeren voor niet-westerse theaterbezoekers hoeft geen tergend proces te zijn, of ervaren te worden als noodzakelijk kwaad. Het is hooguit maatwerk leveren.

Het is van belang dat theaters tijdig investeren in goed contact met culturele bruggenbouwers.

Mahesvari Autar is oprichter van DesiYup, een impresariaat van Indiase wereldmuziek.

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.


Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.

Deel dit artikel

Advertentie
Het is een doelgroep waar financieel gezien flink aan te verdienen valt, tóch lukt het theaters onvoldoende om een langdurige be­zoe­kers­re­la­tie met ze op te bouwen

Over het algemeen is de tijd die theaters investeren in culturele programmering minimaal