null

OpinieZorgstelsel

Terwijl je wacht op consult, groeit dat verdachte vlekje

Aan den lijve ondervond hij dat momenteel de kwaliteit in de gezondheidszorg het onderspit delft. Het is streven naar goedkoper maar uiteindelijk duurder en met veel menselijk lijden tot gevolg, beschrijft Paul van Drunick, lezer te Voorschoten .

Aan de oprechte inzet en goede intenties van medici en verpleegkundigen twijfel ik niet. Ik heb ervaren dat deze mensen hart hebben voor de patiënt en tot overbelasting toe werken. Mijn kritiek is gericht aan hen ver van het bed: aan management en bestuur, die gezondheidszorg als een bedrijf zien. Ik heb ondervonden dat als het alleen nog om kwantiteit draait, kwaliteit het onderspit delft. Streven naar goedkoper, niet naar beter.

In de zomer van 2020 ging ondergetekende met een verdacht vlekje van 1,5 à 2 millimeter naar de huisarts, die mij direct doorverwees. Je moet er snel bij zijn. Een kwaaltje, leek mij, dat met een of twee korte behandelingen in de poli weggewerkt zou zijn. Het duurde ‘wat’ langer maar ik leerde daardoor wat de oorzaak van dat langer was. Dat in de gezondheidszorg altijd wachttijd is, door corona ‘even’ wat meer.

Dus was ik vooral weken tot maanden aan het wachten op het volgende tienminuten- of telefonische consult. Maar mijn vlekje groeide door. En door niet (tijdig afdoende) behandelde kwalen ontstaan geheel nieuwe kwalen. Een volgende snijpartij ligt in het verschiet. Datum onbekend, weer uitgebreider, weer kostbaarder.

‘Uitgestelde zorg’ bestaat helemaal niet, laat staan ‘inhaalzorg’

Inmiddels zijn we ruim een jaar en vijf specialisten verder. De zesde loopt zich warm. Er zijn voordeelverpakkingen aan injectiespuiten en verdovingsmiddelen doorheen gejast. Er is ruim beslag gelegd op kostbare tijd van medisch personeel, materieel en ruimten. Ik leerde dat ‘uitgestelde zorg’ helemaal niet bestaat, laat staan ‘inhaalzorg’. Als zorg niet of niet tijdig wordt verleend kan later niet meer dezelfde zorg worden verleend. Dan is andere, meestal flink duurdere, zorg noodzakelijk geworden.

Ik leerde dat zorgverleners en zorgverzekeraars afspraken hebben over wachttijden, de Treeknorm. Men spreekt er over ‘aanvaardbare’ maximum wachttijden. Voor poliklinische diagnose 4 weken, voor behandeling 7 weken. Aanvaardbaar voor wie? Het managersbrein reageert op een norm. Korter hoeft niet. En wat kan er nog wegbezuinigd waarmee we onder het mom van incident (corona) wegkomen? Het doekje voor het bloeden is wachttijdbemiddeling. Een soort begeleid voordringen. Ethiek van zorgverzekeraars.

Dat moet en kan anders. Breid de zorg-laag na verwijzing van de huisarts uit, met personeel en materieel. Zorg voor wachttijden van hooguit enkele dagen zodat tijdige diagnostiek en behandeling kan plaatsvinden. Resultaat op termijn: meer patiënten kunnen behandelen door kortere behandeling, besparing op zorgkosten (minder inzet dure specialisten) én je voorkomt veel onnodig langdurig menselijk lijden. Een win-win-winsituatie. Niet in mijn belang, maar in úw belang. Want er is een aannemelijke kans dat ook u…

Lees ook:

Hét antwoord op de stijgende zorgkosten: gezonder leven. Maar waarom lukt dat maar niet?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden