Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Taboe op homoseksualiteit in de kerk werkt misbruik in de hand

Opinie

Pierre Valkering en Frans Bossink

Een boot met christenen vaart mee met de Canal Parade in Amsterdam. © Herman Wouters

Het taboe op homoseksualiteit bevordert zelfhaat, verkramping en scheefgroei, schrijven Pierre Valkering, parochiepriester in Amsterdam en Frans Bossink, geestelijk verzorger in Haarlem en leden van het Werkverband van Katholieke Homo-Pastores.

'Alles speelt zich af in het verborgene’, schrijft Stijn Fens over de relatie tussen kerkelijk seksueel misbruik en homoseksualiteit. Toch bestaat in Nederland al ruim dertig jaar in relatieve openheid het Werkverband van Katholieke Homo-Pastores. De leden hiervan ondersteunen elkaar om homo-zijn en pastor-zijn op een gezonde en goede manier in hun leven te integreren en vorm te geven. Ook proberen zij te bevorderen dat de rooms-katholieke kerk als geheel beter om leert gaan met geleefde homoseksualiteit.

Lees verder na de advertentie

Moeizaam

De verhouding met de Nederlandse bisschoppen is gedurende het gehele bestaan van het Werkverband moeizaam geweest. Men vindt het duidelijk erg lastig om met homoseksuele pastores op ontspannen wijze om te gaan. Een gunstige uitzondering hierop is bisschop De Korte van Den Bosch. Deze organiseerde recentelijk een ontmoeting tussen een delegatie van het Werkverband en de dekens van zijn bisdom. Voor de leden van het Werkverband was dit een ervaring van het genre ‘hèhè, zo kan het dus ook’. Wij hadden daar met elkaar in Den Bosch een eerlijk en inhoudsrijk gesprek.

Ons inziens zijn er globaal drie categorieën van homoseksuele priesters:
• Homoseksuele priesters die hun homoseksuele geaardheid erkennen en beamen, ook met zoveel woorden buiten hun privéleven als dat zinvol of nodig is.
• Homoseksuele priesters die hun homoseksuele geaardheid erkennen en beamen, maar alleen privé.
• Priesters die zich van hun eigen homoseksualiteit wel in meer of mindere mate bewust zijn, maar deze niet beamen maar die zich ertegen verzetten.

Naar verluidt zijn er meer geregistreerde minderjarige mannelijke dan vrouwelijke slachtoffers van kerkelijk seksueel misbruik. Als het waar is dat relatief veel priesters homoseksueel zijn, dan is ons inziens die homoseksualiteit als zodanig niet de verklarende factor voor eventueel misbruik door hen begaan. Die verklarende factor is wel het door de kerk zelf in stand gehouden taboe op homoseksualiteit. Bij menig priester bevordert dit taboe ontkenning van de eigen seksuele verlangens, zelfhaat, verkramping en scheefgroei. En precies dat kan leiden tot misbruik, ook van jongens die als misdienaar dichtbij de priester komen en voor wie hij een identificatiefiguur kan en mag zijn, hetgeen de kerk ook graag ziet en vanouds als ‘roeping’ stimuleert.

Gezien worden

De kerk zou voor iedereen een veilige ruimte moeten zijn, ook voor de ambtsdragers zelf. Hiervoor is het noodzakelijk dat ook de eventuele factor homoseksualiteit in het leven van ambtsdragers en van ‘gewone gelovigen’ gezien mag worden. En ook dat mensen gesteund worden om liefde en seksualiteit in hun leven op een eerlijke en gezonde wijze gestalte te geven.

Als de kerk niet leert eerlijk over seksualiteit te spreken, blijft er een voedingsbodem voor misbruik

Het voor priesters verplichte celibaat mag geen reden zijn dit onderwerp ‘in de kast’ te houden. Als we binnen de kerk niet leren eerlijk en waarderend over (homo)seksualiteit – ook in het leven van de pastores – te denken en te spreken, dan zal er een voedingsbodem voor misbruik blijven bestaan. Wie kan in zo’n kerk nog geloven en wie wil daar nog bij horen? En vooral: wie durft zijn en haar kinderen daar nog met een gerust hart naar toe te laten gaan?

Alles wat er niet mag zijn en verborgen moet blijven, gaat spoken en wordt een nachtmerrie. In die zin heeft de kerk in en met de huidige crisis gewoon een koekje van eigen deeg gekregen. Laat haar dus ophouden met het belonen van het wegstoppen van homoseksualiteit en stoppen met het bestraffen van eerlijkheid erover. 

Lees alles over misbruik binnen de katholieke kerk in ons dossier.

Lees ook:

Priester en homo: de roze olifant in de kerk

Volgens traditionele Amerikaanse katholieken is het grote aantal homoseksuele priesters debet aan het misbruikschandaal. Er zou een directe lijn zijn tussen homoseksualiteit en pedofilie. ‘Homo’s zijn gewoon een zondebok.’

Deel dit artikel

Als de kerk niet leert eerlijk over seksualiteit te spreken, blijft er een voedingsbodem voor misbruik