Commentaar

Supermarkten hadden het voedselconvenant gewoon moeten tekenen

Beeld ANP

Eten, dat moeten we natuurlijk allemaal. En het liefst willen we eten met een goed geweten. Nu is dat een groot probleem in de voedingssector, omdat de oorsprong van producten en grondstoffen lang niet altijd even helder is. 

Slavernij is in de cacaosector bijvoorbeeld nog steeds niet uitgebannen. En palmolie, in veel voedingsproducten verwerkt, komt nog steeds van plantages waarvoor landroof is gepleegd. Zelfs als die palmolie officieel duurzaam is. Terwijl er wel afspraken zijn gemaakt die bedrijven moreel verplichten misstanden aan te pakken: de richtlijnen van de VN en de Oeso.

Nederland koos ervoor deze richtlijnen via convenanten te verankeren in het handelen van bedrijven. Daartoe moeten de bedrijven én maatschappelijke organisaties deze internationale afspraken omzetten in beleid. Die aanpak staat nu ter discussie: zes ngo’s, zoals Oxfam Novib, Unicef en Natuur & Milieu, weigeren hun handtekening onder het ‘convenant voedingsmiddelen’ te zetten. Zij willen dat alle supermarkten tekenen. Terwijl die supermarkten de handtekening alleen maar lieten zetten door hun brancheorganisatie CBL.

Het is begrijpelijke kritiek, want wat weerhoudt de supermarktketens er eigenlijk van om hun handtekening te zetten als ze het wérkelijk zo goed voor hebben met de wereld en hun klanten? Vertrouwen geeft het in ieder geval niet. Het is zoals minister Kaag eerder aan de Tweede Kamer rapporteerde over afspraken met brancheorganisaties. Die zijn niet sluitend, schreef zij: het biedt de mogelijkheid aan bedrijven zich daaraan te onttrekken.

Concurrenten

Wie zijn handtekening weigerde te zetten onder het ‘convenant voedingsmiddelen’, heeft dus iets uit te leggen. De brancheorganisatie CBL heeft de leden niet aan een touwtje. Supermarkten zijn gewoon elkaars concurrent, zo weten we van eerdere pogingen het supermarktschap te verduurzamen.

Bovendien leert een ander convenant, over duurzame kleding en textiel, in het leven geroepen na de ramp in Bangladesh, hoe het wél moet. De kledingbedrijven die dat convenant ondertekenden zijn nu direct aanspreekbaar op de productieomstandigheden. Daarvoor was dat onmogelijk, nu kunnen zij misstanden als kinderarbeid en moderne slavernij tegengaan. Zo heeft Zeeman inspecties laten uitvoeren bij zijn toeleveranciers.

Dat zes belangrijke NGO’s hun handen aftrokken van het ‘convenant voedingsmiddelen’ roept de vraag op of het wellicht beter is de aanpak van Frankrijk en Engeland te volgen. Daar is de naleving van de VN- en Oeso-richtlijnen gewoon bij wet geregeld. Supermarkten die zich dan nog onttrekken aan hun morele plicht, zijn daar juridisch op aan te spreken. 

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Lees ook: Supermarkten tekenen niet voor duurzaam voedselconvenant

Ontwikkelingsorganisaties vinden een initiatief voor duurzame voeding zinloos zonder handtekening van de supermarkten. Zij stappen uit het akkoord.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden