Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Stuur scheefwoners niet weg, maar koester ze

Opinie

Maarten de Booij

Sociale huurwoningen in de Amsterdamse wijk De Pijp. © ANP, Juan Vrijdag
OPINIE

De strijd tegen scheefwonen verengt volkshuisvesting tot een soort boekhouden, constateert Maarten de Booij, directeur-bestuurder van Woningstichting De Leeuw van Putten in Spijkenisse.

Twintig grote woningcorporaties, waaronder alle Amsterdamse, willen meer mogelijkheden om scheefwonen tegen te gaan. Het door hen geconstateerde probleem gaat over huurders die met een te hoog inkomen in sociale huurwoningen wonen.

Lees verder na de advertentie

Flexibele huurprijzen, een jaarlijkse toets van het gezinsinkomen en een zogenoemd 'passend woonrecht' zijn de door hen gewenste instrumenten om te bepalen wie in welke woning thuishoort. Zo hopen ze een eind te maken aan iets wat in hun ogen een ongewenste situatie is.

Een van de grote problemen van onze samenleving is dat we stap voor stap naar een onherstelbare tweedeling toe gaan

Dat er tegen die situatie bezwaren bestaan is op microniveau te begrijpen. Een sociale huurwoning is in essentie immers niet gebouwd voor mensen met een hoog inkomen. Maar het wegjagen van mensen met een inkomen boven een arbitrair gekozen grens, gaat aan heel veel waarden voorbij. Waarden die impliciet ook in de gedachte achter volkshuisvesting zitten. De scheefwoonbestrijding versmalt de volkshuisvestingsgedachte tot een rekenmodel. En tast daarmee de essentie van de volkshuisvesting aan. Er zijn belangrijke argumenten om scheefwonen te koesteren.

Tweedeling bestrijden

Een van de grote problemen van onze samenleving is dat we stap voor stap naar een onherstelbare tweedeling toe gaan. Die is grotendeels gebaseerd op financiën, maar bepaalt daarmee veel meer. Je financiële situatie bepaalt welke school je kunt betalen voor je kinderen maar bijvoorbeeld ook wat je aan gezonde voeding kunt spenderen. En als het aan deze twintig corporaties ligt ook waar je mag wonen. Met het fysiek groeperen van mensen op basis van inkomen, versterken we die ongewenste tweedeling.

Met eisen van passend toewijzen (je mag uitsluitend in een sociale huurwoning wonen als je een bepaalde inkomensgrens niet overschrijdt) constateer ik dat vrijwel alle woningzoekenden voldoen aan die eis van de inkomensgrens. De instroom wordt dus financieel gezien passender, waardoor het scheefwoonprobleem al op een natuurlijke wijze afneemt.

Mensen huren een sociale huurwoning op het moment dat ze een passend inkomen hebben. Sommige huurders gaan in de loop der jaren meer verdienen. Groei in werk is voor de betrokkene en voor de samenleving belangrijk.

Als die groei echter tevens het risico inhoudt dat je uit je woning moet vertrekken, remt dat mensen ongewenst af. Het is een sanctie op groei. Een veilige plek om te wonen is een primaire levensbehoefte. Tijdelijke huurcontracten die een corporatie nog meer middelen geven om scheefwoners weg te jagen, tasten een grondrechtelijk beginsel aan: dat je het recht hebt op een veilige plek om te wonen. En daar hoort ook continuïteit bij. Een plek die je kan worden ontnomen, is geen veilige plek.

Elkaar tegenkomen

We moeten er naar streven dat wijken echt onderdeel zijn van een stad, dat mensen met allerlei achtergronden, werkkringen en financiële polsstokken er samen wonen. Elkaar tegenkomen. En samen activiteiten ondernemen.

Natuurlijk kun je redeneren dat scheefwoners op een plek zitten waar ook iemand met een lager inkomen zou kunnen wonen. Maar ik geloof oprecht dat het beter is om een gedifferentieerde wijk te hebben waar misschien een deel van de inwoners scheef woont, dan dat scheefwoners worden weggestuurd.

Lees ook:

Tegen de term 'scheefwoner' kan SP'er Sandra Beckerman zich moeilijk verdedigen

SP-Kamerlid Sandra Beckerman verdient 7700 euro per maand en woont toch in een sociale huurwoning - ze is een ‘scheefwoner’. 

Scheefhuurders zitten nu vaak in een te dure woning

Een op de zeven huurders zit in een te dure woning. Maar ook het huren van een te goedkoop huis komt nog vaak voor.

Deel dit artikel

Een van de grote problemen van onze samenleving is dat we stap voor stap naar een onherstelbare tweedeling toe gaan