null Beeld
Beeld

ColumnSylvain Ephimenco

Straks wordt De Jonge premier en Omtzigt minister van OVBNA

Op van de zenuwen zette ik gisteren om één over twaalf mijn e-bike tegen een boom. Uit mijn rugzak haalde ik mijn smartphone en klikte op Teletekst. Niets. Althans niet wat ik had verwacht. Ik fietste nog een kilometer richting huis en stopte alweer. Nu stond de uitslag van de CDA-lijsttrekkersverkiezing er wel op. Ik kon mijn ogen niet geloven. Trillend op de pedalen kwam ik eindelijk thuis. Ik brulde tegen mevrouw Ephi: “Weet je wel dat er amper een bandlengte verschil was tussen De Jonge en Omtzigt? 50,7 tegen 49,3 procent!”

Mevrouw Ephi, die volgens mij altijd VVD stemt, keek me afgunstig aan: “Je gaat toch niet weer over die CDA-verkiezing schrijven?” Ik antwoordde dat ze niet moest vergeten dat ik voor een krant schrijf waarvan CDA-stemmers met 18 procent de eerste lezersgroep vormen.

Ik haalde weer mijn smartphone tevoorschijn en liet haar de reactie van CDA’er Rutger Ploum lezen: ‘Wij weten de landelijke media te beheersen. In een zomer dat er geen Tour, geen EK of Olympische Spelen waren, hadden we een kijkcijferhit’. “Zie je”, zei ik tegen haar, “zelfs de partijvoorzitter heeft mijn vorige column goed onthouden.”

Mevrouw Ephi trok een streng gezicht: “Maar wat is een dergelijke krappe overwinning nog waard voor Hugo de Jonge? ­Hiermee ga je nooit premier van Nederland worden.” Ik lachte haar uit: “Ho, ho, weet je nog, mei 1981 in Frankrijk? François Mitterrand won de presidentsverkiezing van Giscard d’Estaing met maar 51 procent. Vervolgens bleef hij veertien jaar aan de macht!”

Een slijmerige felicitatie

Ik hoorde Geliefde iets zeggen, maar was alweer in mijn smartphone gedoken. Ik las daarin tot mijn verbazing een slijmerige felicitatie van Jesse Klaver aan het adres van De Jonge: ‘Na een spannende strijd, een mooie overwinning. Van grote politieke betekenis bovendien. Een kabinet over rechts is hiermee uitgesloten. Ik kijk uit naar onze samenwerking.’ Ik sloeg me op mijn dijen van het lachen. “De verkiezingen zijn op 17 maart volgend jaar en meneertje is al aan het formeren”, zei ik. “En dat voor een partij die keer op keer als een haas is weggelopen wanneer haar regeringsverantwoordelijkheid werd aangeboden.”

­­Mevrouw Ephi werd nog strenger: “Vergeet niet dat GroenLinks-stemmers met 14 procent de tweede lezersgroep vormen bij je krant. Dus dat ‘slijmerig’ haal je straks uit je stukje, hè? Bovendien, na een broedermoord tussen twee gelijkwaardige concurrenten komt het nooit meer goed.”

Ik haalde diep adem en ging er goed voor zitten: “Je snapt niets van politiek. Die partij heeft juist de loterij gewonnen met twee gelijkwaardige kampioenen. Eentje die door het partijkader op handen wordt gedragen en de ander die buiten het CDA door iedereen wordt geadoreerd. Een gouden koppel. Zoiets als Dumoulin en Kruijswijk bij de Jumbo-ploeg voor de Tour. Straks wordt De Jonge premier en Omtzigt minister van OVBNA.”

Ze vroeg me wat dit betekende. Ik probeerde een pitbull te imiteren en blafte: “Overheid is er Voor de Burger en Niet Andersom.”

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden