null Beeld
Beeld

ColumnStevo Akkerman

Sigrid Kaag, D66 en andere partijen, luister goed naar belletjetrekker Ton Visser

Tot vanmiddag kunnen ­leden van D66 hun stem uitbrengen in de race om het partijleiderschap, een procedure die een geheel nieuw licht werpt op het begrip ‘race’. Beide kandidaten, Ton Visser en Sigrid Kaag, vinden dat Kaag het moet worden. Na de tragikomedie die het CDA opvoerde, is dit een volgend toneelstukje, en ook een waarschuwing: weet wat je doet als je lijsttrekkersverkiezingen organiseert.

Politicoloog Joop van Holsteijn wees in Trouw al eens op het gevaar dat ‘belletjetrekkers’ zich melden, en Visser maakt er geen geheim van dat dat precies zijn bedoeling is. Vanuit China, waar hij Engelse les geeft, probeert hij het feestje te ontregelen, en dat doet hij met verve: deze man solliciteert niet naar een publieke functie, maar naar een hoofdrol in een schelmenroman. En toch heeft hij iets te zeggen waar Kaag en haar partij hun voordeel mee kunnen doen. Andere partijen trouwens ook.

Nee, ik denk daarbij dus niet aan Vissers methode om ‘legaal te verdienen aan vals geld’, waarover hij vertelde aan NRC. Je moet er de ­wereld voor over reizen, een munt nemen die niet veel in omloop is, ­bijvoorbeeld Syrische ponden, en die op een internationaal vliegveld onder de kopieermachine leggen. Als ik het goed heb begrepen. “Ga voor de kleinste coupures, met de minste echtheidskenmerken.”

Dan toch liever Kaag, die als VN-diplomate zorg droeg voor de verwijdering van chemische wapens uit Syrië – wel wat anders dan geklooi met bankbiljetten. Dat zij met haar internationale ervaring en oriëntatie heeft gekozen voor Den Haag, zie ik als een aanwinst voor de in zichzelf gekeerde Nederlandse politiek. Het dreigt zelfs zover te komen – al beloof ik niks – dat ik D66 moet toevoegen aan het lijstje partijen waar ik eventueel op zou kunnen stemmen. Dat was nooit mijn bedoeling.

Kaag bleef vriendelijk, zonder ergens omheen te draaien

Neem alleen al de manier waarop Kaag vorig jaar de Cidi-achterban tegemoet trad. De pro-Israël-club had haar uitgenodigd wegens ‘wantrouwen bij de achterban’, wat moeilijk los kon worden gezien van haar Palestijnse echtgenoot. Als ik haar was, zou ik beledigd zijn, maar Kaag bleef vriendelijk, zonder ergens omheen te draaien. Ze verborg ook niet teleurgesteld te zijn dat het ­Cidi vier van haar gasten geweigerd had. “Het bij voorbaat uitsluiten van personen op basis van hun standpunten is principieel onjuist en onwenselijk voor een volwaardige discussie.”

Die grondgedachte zat al in haar Abel Herzberg-lezing, waarin ze waarschuwde voor in beton gegoten identiteiten, bedoeld om de vreemdeling zo duidelijk mogelijk te onderscheiden van de vaderlander. Mensen reduceren tot ‘de kosmopoliet’, ‘de immigrant’, ‘de moslim’, ‘de Jood’ kan funest uitwerken, zei ze. “Dat heb ik als VN-diplomaat van dichtbij gezien.” Ik zeg amen, maar ik denk ook: dit is het verhaal van de hoogopgeleide, succesvolle klasse. D66. Er is nog een ander verhaal, dat van de laagopgeleide, veronachtzaamde anderen, de niet-succesvollen die nooit de doelgroep van D66 vormden.

Zoek ook deze mensen op, zegt Ton Visser. Klinken ze bot of verongelijkt, ‘luister daar dan doorheen’. Gouden tip van een valsemunter.

Drie keer per week schrijft Stevo Akkerman een column waarin hij de ‘keiharde nuance’ en het ‘onverbiddelijke enerzijds-anderzijds’ preekt. Lees ze hier terug. Abonneer je op zijn column in onze mobiele app en lees hem als eerste.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden