Brief van de hoofdredactieCees van der Laan

Samen de vasten breken, tegen de stroom in

Bij binnenkomst donderdagavond stond Youssef glimlachend in de keuken, een boomlange Marokkaanse Nederlander, een soort vriendelijke uitvoering van Badr Hari, een van de beste vrienden van onze zoon. We gaven elkaar een elleboog, waar we in pre-coronatijden een hug gaven en twee zoenen.

Op deze plek schreef ik eerder over hem. Hij is in opleiding tot verpleegkundige in een psychiatrische kliniek. Rond half acht gingen we aan tafel, hij en onze zoon aan de thuisbezorgde halal-kip met friet, wij aan een vegetarische ovenschotel. De zon was nog niet onder, maar dat vond de vriend van onze zoon niet belangrijk en wij ook niet.

We hadden het over de Nationale Iftar-maaltijd, waar ik woensdagavond bij aanwezig was, in Juliana Plaza, een voormalige kerk in de Haagse wijk Transvaal, onder andere omgebouwd tot restaurant. Waar het jaar daarvoor 250 mensen de iftar-maaltijd genoten, waren we nu met een stuk of tien genodigden, minimaal anderhalve ­meter van elkaar, onder wie minister Grapperhaus (justitie en veiligheid), en vertegenwoordigers van de diverse religieuze organisaties. Iedereen deed zijn best, de gezelligheid moest je er een beetje bij denken. Muhsin Köktas, voorzitter van het Contactorgaan Moslims en Overheid, vertelde dat ­koning Willem-Alexander hem had opgebeld met een bemoedigende boodschap in deze coronatijden en dat premier Rutte een moskee had bezocht in het kader van de ramadan.

Geen bitterheid

Moslims, christenen en joden die gezamenlijk de vasten breken maar ook, ondanks de coronatijden, 75 jaar bevrijding vieren. Ik vond het bijzonder. Deze vertegenwoordigers zoeken al decennia, tegen de stroom in, met elkaar de dialoog. Een van hen, Driss el Boujoufi, sprak in lovende woorden over Nederland, ‘mijn land waar ik in ongekende vrijheid mag leven’. Geen bitterheid, die er ongetwijfeld ook zal zijn, maar vooral waardering en respect voor en naar elkaar. Minister Grapperhaus boog, als groet maar ook uit waardering voor deze mensen.

De maaltijd was nog niet afgelopen of Geert Wilders twitterde: ‘Grapperhaus buigt nederig en schuift aan voor iftar. Toont respect voor de ideologie van haat en geweld. Laat Nederland vast wennen aan de sharia. We worden bestuurd door dhimmi’s, buigers en islamknuffelaars’.

Thuis spraken we dus over die maaltijd en de tweet van Wilders. Ik dacht aan de prachtige toespraak van Arnon Grunberg tijdens de Nationale Dodenherdenking, die ons er vooral aan herinnerde elkaar als mens en ­individu te zien, en niet als lid of vertegenwoordiger van een groep, met een vermelding van een citaat van de schrijver Primo Levi. ‘Ik kan niet ­begrijpen, niet verdragen dat men een mens beoordeelt niet naar wat hij is, maar naar de groep waar hij toevallig toe behoort’.

Samen aan tafel

Als krant laten wij ons niet onbetuigd in dit discours. Al jaren, vanuit veel invalshoeken, en mede gevoed door columnisten, schrijven wij over identiteit, vooral over de verschillen, de problemen en de moeite die wij er weer mee hebben als dit naar de radicaliteit wordt getrokken. Stevo Akkerman meende in zijn column van vrijdag dat in dit land sprake is van een ‘agressieve identiteitscultus’. Wat mij betreft ook van alle kanten, indachtig het besluit van de NPO om de ramadan-radio van FunX na bedreigingen door moslimradicalen van de zender te halen.

Dan denk ik weer terug aan die ­iftar-maaltijd waar joden, moslims en christenen aan tafel zaten. En aan Youssef en onze zoon die in dit land aan de bak moeten.

Trouw-hoofdredacteur Cees van der Laan schrijft wekelijks over de discussies op de redactie en de keuzes van de krant.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden