null Beeld
Beeld

CommentaarIran

Sabotage van het nucleaire programma van Iran is geen duurzame oplossing

Er leek net wat schot te zitten in de nucleaire onderhandelingen tussen Iran en de Verenigde Staten, toen afgelopen zondag een mysterieus voorval de Iraanse verrijkingsfabriek in Natanz platlegde. De Iraniërs waren er snel bij om Israël de schuld te geven, wat gezien het veelbetekenende zwijgen uit Tel Aviv (en strategische lekken uit regerings- en inlichtingenkringen) waarschijnlijk een juiste inschatting is. Nu is het afwachten of het nog wat wordt met die onderhandelingen.

Dat het nucleaire programma van Iran door de aanslag in Natanz een maandenlange terugslag krijgt te verduren, zou je op het eerste gezicht als goed nieuws kunnen beschouwen. Ook al ontkent Teheran het zelf en zijn er nog altijd geen harde bewijzen voor, het is zeker niet helemaal denkbeeldig dat de Iraniërs een kernwapen willen ontwikkelen – al was het maar omdat zo’n wapen ze bescherming zou geven in een regio waar vijanden als Israël en Saudi-Arabië het regime in Teheran liever vandaag dan morgen zien vallen. Als het land geen uranium kan verrijken, dan wordt het ook lastiger om een kernkop te vullen. Hoe minder kernwapens in de wereld, hoe beter.

Steeds vegen de Iraniërs de scherven bijeen

Maar wie relatieve rust en een vorm van stabiliteit nastreeft in het Midden-Oosten zou zich misschien toch nog eens moeten bedenken. Want ook al saboteert Israël de nucleaire ambities van Iran naar eigen goeddunken, op de lange termijn is dat geen duurzame oplossing. Want steeds vegen de Iraniërs de scherven bijeen om vervolgens juist met hernieuwde urgentie en rechtvaardiging door te gaan met het ontwikkelen van hun nucleaire capaciteiten. Ook gisteren was de eerste stap van het regime om dan maar zijn uranium verder te gaan verrijken, van 20 naar 60 procent; bijna genoeg voor een kernwapen (waarvoor 90 procent verrijkt uranium nodig is).

Het zou beter zijn als deze cyclus doorbroken wordt, bij voorkeur door terug te keren naar de internationale Iran-deal, waarbij Iran zijn nucleaire activiteiten vrijwillig beperkt en laat controleren, in ruil voor betere banden met de rest van de wereld. Dat akkoord, zo wezen inspecties uit, werkte jarenlang goed – tussen het moment dat het gesloten werd in 2015 totdat de vorige Amerikaanse president Trump zich eruit terugtrok. Sindsdien heeft Iran weer zware sancties voor de kiezen gekregen en heeft het land zijn nucleaire programma in stapjes weer uitgebreid.

De Amerikaanse president Biden wil de deal terug, hoe ingewikkeld het ook is de weg naar de status quo ante te vinden. Die gevoelige onderhandelingen, net weer begonnen, hebben een harde en moedwillige beuk gekregen door de actie van Israël. Er zijn begrijpelijke zorgen over Irans kernwapenprogramma maar alle inspanningen moeten nu gericht zijn op herstel van diplomatiek overleg. Dat is ook in het belang van Israël.

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden