null Beeld

ColumnSylvain Ephimenco

Rutte-haat als raakvlak van uitgesproken vijanden

Hoewel ik vooraf het notulendebat een overbodig en contraproductief debat vond, ging ik er afgelopen donderdag om klokslag elf uur goed voor zitten. Binnen een tiental minuten bevond ik me niet meer in het hart van de Nederlandse democratie maar in het onwelriekende riool waar opruiers met hun vulgaire retoriek graag dobberen. Kamerlid Azarkan van fractie Denk mocht het spits afbijten. Hij noemde Nederland een ‘schijndemocratie’, een ‘bananenmonarchie’ met ‘dictatoriale trekjes’.

De man die in het Marokkaanse Beni Bouayach is geboren en die 42 jaar geleden in Nederland als jongetje werd toegelaten in het kader van gezinshereniging, noemde verder de ministers ‘een stelletje machtpatsers’ die een ‘vies en misdadiger spelletje speelden’. Later zou Azarkan zijn tirades op de site van Denk zetten, onderbroken door beelden van de premier, vicepremier en minister van financiën, expliciet begeleid door de muziek uit de maffiafilm The Godfather (1972).

Vervolgens was PVV-leider Wilders, eerste en laatste lid van zijn partij, aan de beurt. De man die in het Limburgse Venlo geboren werd, de provincie waar in Nederland de meest corruptiezaken voorkomen, noemde het kabinet “een politieke maffiabende met aan het hoofd een onbetrouwbare leugenaar als premier”.

De minister van financiën (CDA) pleegde volgens hem ‘verraad’ en ‘moest zich doodschamen’ terwijl de minister van sociale zaken (D66) ‘een heel eng mannetje’ blijkt te zijn. Verder was de ministerraad ‘vol incompetente bange mensen, narcisten en egoïsten’ die, als het aan hem lag, ‘achter de tralies’ moesten verdwijnen.

Gedurende de diarree aan opruiende taal van deze twee mannen in het huis van de Nederlandse democratie, werd geen enkele interruptie genoteerd. Geen Kamerlid dat opstond om plechtig te protesteren. Niet één van de coalitiepartijen om hun ministers te verdedigen. Ook niet één van de fractievoorzitters van de linkse oppositie die sinds kort de objectieve medestanders van de PVV en Denk zijn geworden in hun jacht op de premier.

Om 11.15 uur afgelopen donderdag convergeerden lafheid en hypocrisie naar een historisch kruispunt in de Nederlandse banken van de Tweede Kamer. De volgende dag in de commentaren, analyses of columns van de traditionele linkse hekelaars van Geert Wilders was geen komma van verontwaardiging over deze wanvertoning te lezen. De Rutte-aversie verenigt kennelijk onbeschaamd tegengestelde belangen.

In een veelzeggende reportage ’s avonds in EenVandaag, zagen we hoe Azarkan door de telefoon zijn motie van wantrouwen vriendelijk met Wilders accordeerde: “Dag Geert!” Deze twee mannen zijn normaliter de uitgesproken vijanden van elkaar. Ik vond moeiteloos de volgende kwalificaties die ze gebruiken om elkaar te demoniseren: ‘Haatzaaier, crimineel, vijfde colonne, kankergezwel, Hitler, misdadiger, racist, dictator. Erdogan-filiaal’.

Maar wellicht is dit voor de bühne want les extrêmes se touchent, zeker wanneer, voor die twee, het raakvlak door hun institutionele en verenigde Rutte-haat wordt gevormd.

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden