Rotterdam accepteert niet dat talent verloren gaat

Verplicht Bert en Ernie kijken, is goed voor taalontwikkeling. (FOTO ANP) Beeld
Verplicht Bert en Ernie kijken, is goed voor taalontwikkeling. (FOTO ANP)

Rotterdam bemoeit zich met ouders die hun kinderen zonder ontbijt op school laten komen. Dat heeft alles te maken met het geven van goed onderwijs.

De Hongaars-Britse socioloog Frank Furedi ziet – zo was te lezen in Trouw van zaterdag – een crisis in het Nederlandse onderwijs. De school verwordt tot een therapeutische werkplek, scholen die met ouders contracten afsluiten over hoe de kinderen op te voeden zoals ze in Rotterdam van plan zijn, vindt hij grote onzin en het onderwijs is teveel bezig met het aanleren van emotionele vaardigheden. Draag gewoon weer de normen en waarden van de samenleving over en nog belangrijker, draag kennis over, zo luidt zijn heldere boodschap. Verspil geen talent.

Het is jammer dat deze socioloog, in zijn stellige afwijzing van het onderwijsbeleid, zich niet iets meer in de Rotterdamse aanpak heeft verdiept. Rotterdamse scholen willen niets anders dan dat de talenten van hun leerlingen tot ontplooiing komen. Dat is de kern van het onderwijsbeleid en alle initiatieven met betrekking tot zorg en betrokkenheid van ouders zijn gericht op de maximale talentontwikkeling van Rotterdamse kinderen.

Rotterdamse scholen spreken ouders aan op hun verantwoordelijkheden. Omdat het absurd is dat scholen in de ochtend boterhammen moeten smeren voor kinderen die niet thuis hebben ontbeten. Omdat het absurd is dat scholen kinderen die veel te laat naar bed gaan op school uit de slaap moeten houden. Omdat het onwerkbaar is als kinderen thuis niet worden gestimuleerd om met de Nederlandse taal bezig te zijn – Sesamstraat en het Jeugdjournaal kijken – en omdat we niet accepteren dat ouders niet betrokken zijn bij de school van hun kinderen.

En ja, wat mij betreft worden dat soort afspraken opgenomen in een overeenkomst tussen school en ouders. Dat de ouder dan omgekeerd ook de school mag aanspreken op wat die het kind biedt, lijkt mij niet een probleem – zoals Furedi suggereerde – maar is juist winst. Dat zou namelijk betekenen dat ouders goed weten wat er op de school van hun kind(eren) speelt en dat ouders en school met elkaar het gesprek aangaan over hoe zij beiden kinderen optimaal kunnen ondersteunen.

Veel Rotterdamse basisscholen kennen een lesweek van 32 in plaats van de wettelijk verplichte 26 uur. Het aantal van 26 uur is voor kinderen uit Blaricum en Wassenaar misschien voldoende om alles uit zichzelf te halen, maar voor veel Rotterdamse kinderen is het onvoldoende. In een week met 32 lesuren kunnen kinderen met, bijvoorbeeld, een niet-Nederlandstalige achtergrond zich wel kwalificeren voor havo of VWO, opleidingen die zij qua intelligentie kunnen halen.

Rotterdam investeert in zorg-adviesteams op scholen, omdat de grote hoeveelheid hulpvragen die op het bordje van de school komt niet mag leiden tot een taakverzwaring van de leerkrachten. Professionele maatschappelijk werkers en schoolartsen moeten deze taak van leerkrachten overnemen. Rotterdam wil dat kinderen hun talenten ontwikkelen. Kinderen die de capaciteit hebben om naar het VWO te gaan, horen daar ook terecht te komen.

Frank Furedi zegt een aantal behartenswaardige dingen over het onderwijs die gemeente en schoolbesturen con amore onderschrijven. Teveel talent gaat verloren en dat mogen we niet langer accepteren. Het is van belang dat Furedi in zijn kruistocht voor goed onderwijs wel de goede heilige huisjes omkegelt. En ook de goede bondgenoten kiest. Zijn indringende pleidooi is mij kortom uit het hart gegrepen, sterker nog, het is een adequate onderbouwing van het Rotterdams beleid.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden