Het WK volgens HH

Rennen en alles geven voor hun republiek

Henk Hoijtink Foto : Maartje GeelsBeeld Maartje Geels

De Franse aanvaller Kylian Mbappé werd na de zege op Argentinië geïnterviewd. Antoine Griezmann kwam uitbundig het beeld in rennen, bracht zijn hoofd dicht bij dat van zijn ploeggenoot om samen in de camera te kunnen kijken. 

Na de halve finale deed hij het bij Samuel Umtiti weer. 'Vive la France, vive la république', riep hij, lachend en saluerend. Bij ons wilde Wesley Sneijder zoiets weleens doen. Maar nee, 'Leve Nederland, leve de koning' riep hij dan toch niet.

Antoine Griezmann, die zo goed kan voetballen, loopt zich ook de longen uit het lijf voor zijn land. Aanvaller, schaduwaanvaller, aanvallende middenvelder, noem hem zoals u wilt, maar lopen moet en doet hij ook: bij zijn club Atlético Madrid al jaren, en nu voor de republiek.

Ik zie hem in de achtste finale nog teruglopen en teruglopen, Messi achterna, tot bij zijn eigen strafschopgebied. De eerste keer liep hij hem van de bal, de tweede keer maakte hij volgens de scheidsrechter een overtreding. Ik zag een keurig verdedigende aanvaller.

Hoe dan ook, de beste van de tegenstander was weer gestuit. Misschien straks wel de speler van het toernooi - ik hoop vooral voor zijn eigen bestwil dat Mbappé, de jongen van 19, er niet toe wordt uitgeroepen - gaf graag alles wat hij had, om daarmee zijn ploeg te helpen.

Zo'n beeld sla ik op. We zijn toe aan de vragen: is dit een goed toernooi geweest, een mooi toernooi? Wat is dan goed? Wat is mooi? België speelde mooi, hoor je dan. Pel dat toernooi van ze nu nog eens af.

In bredere zin: de wens, de eis gauw van mooi voetbal is er één - mijn stokpaardje - die zo makkelijk voorbijgaat aan de realiteit dat een voetbalwedstrijd geen film is, geen theaterstuk. Daarvoor kan uitvoerig gerepeteerd worden, geen tegenstander in de buurt - de tegenstander die er in voetbal juist op uit is en op uit moet zijn om jou niet te laten stralen, niet te laten uitblinken.

Ja, in het ontwikkelde spel van nu kan het dan eens dicht zitten, kunnen er weinig kansen zijn. Maar een overvloed aan kansen, is dat mooi? Zou het niet meer zijn dan hol vertier voor een vluchtig moment, wetend dat het verdedigen dan nergens op lijkt?

Hoe druk het ook kan zijn, hoe tactisch ontwikkeld, ik heb spelers met de kortste tikjes razend knap met elkaar uit de drukte zien komen. Dat je dacht, bij Fransen, Kroaten, Spanjaarden (tegen Portugal!): hoe is het mógelijk? Noem dat maar niet mooi.

Het was een toernooi zoals een toernooi moet zijn. Met razend goede voetballers, met tegenstanders die natuurlijk niet wilden dat ze mooi konden voetballen. De beste strijders, in alle opzichten, zijn overgebleven.

Antoine Griezmann zal morgen rennen voor zijn republiek. De Kroaten zullen alles geven, alles wat ze nog hebben, voor Hrvatska, hun jonge republiek, alles voor hun vier miljoen landgenoten. De aanhef van hun volkslied: 'Ons mooie vaderland, zo onverschrokken en verfijnd.'

Noem dat allemaal maar niet mooi en gepast.

Chef sport Henk Hoijtink schrijft iedere dag een column over het WK voetbal. Lees hier meer van zijn columns.

Lees ook:

Daadkrachtig Kroatië voor het eerst naar WK-finale

Daadkracht won het van vertwijfeling, ervaring zegevierde over jeugdigheid. Kroatië maakte in het Loezjniki-stadion van Moskou een einde aan de WK-droom van Engeland, dat na verlenging strandde in halve finale van het WK (2-1).

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden