Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Reacties op de hervonden herinneringen van Griet op de Beeck zijn kwetsend

Opinie

Peter John Schouten

Griet Op de Beeck in 'De Wereld Draait Door'. © RV

Een hervonden herinnering of langzame bewustwording is het begin van verwerking, schrijft traumaseksuoloog Peter John Schouten. Het is vervelend als de buitenwereld daarbij hordes opwerpt. 

Griet Op de Beeck maakt pijnlijk duidelijk hoe de verwerking van seksueel misbruik verloopt. Zij maakt ons getuige van haar persoonlijk proces en toont hoe zij in stukjes en beetjes bewust wordt van het seksueel misbruik uit haar jeugd. Dat is niet met een hervonden herinnering. Dat is door een langzame bewustwording en het onvermijdelijk onder ogen gaan zien dat het waar is. Dat zij leeft in een schokkende, seksuele ervaring die zich aan haar opdringt en die vraagt om verwerking en afronding.

Lees verder na de advertentie

Toeschouwers

Als toeschouwers konden wij het zelfs eerder waarnemen dan zijzelf. In alles wat ze naar buiten bracht in interviews en in haar boeken voelde je het al aankomen. Het unheimische gevoel dat er nog iets ontbrak. Aan het eind van het verhaal is dat weer, onvermijdelijk, de geschade bodem van het bestaan: seksueel misbruik, verkrachting, geweldservaringen in de jeugd door mishandelende ouders of opvoeders. Zij vernielen het leven dat ze je geschonken hebben en je hebt een leven nodig om daarvan te herstellen.

Bij seksueel misbruik van een minderjarige gaat het om de eerste seksuele ervaring van een kind met een volwassene. Daarbij gaat in een seconde de wereld op zijn kop. Er gebeurt in dat eerste moment te veel tegelijk. Er vindt een overval op je lichaam plaats, waarbij je het beheer over je eigen lichaam verliest. In die staat van onmacht wordt een imprint van de seksuele wensen van de dader gemaakt. Als kind word je het antwoord op de problemen van een getroebleerde volwassene die zijn of haar leven niet op orde heeft. De verwarring wordt compleet als je, ondanks gevoelens van walging, opgewonden bent geraakt en je je uitverkoren voelt.

Van de slachtoffers weet 90 procent nog heel goed dat er iets is gebeurd en ook met wie.

Schuld en schaamte

Deze levensontwrichtende, schokkende, seksueel aantrekkelijke ervaring gaat op slot doordat er geen mogelijkheden zijn om ervan te helen. Gevoelens van schuld en schaamte werken samen met de bezweringen van de dader om het geheim te bewaren. Het slot moet ervan af en daarvoor moeten nogal wat horden genomen worden. De buitenwereld is zo'n horde. Bij je coming-out kom je het collectieve 'nee' als eerste tegen.

Dat collectieve 'nee' ontmoette Op de Beeck de volgende dagen al door wetenschappers die met elkaar een mediaoffensief begonnen. Zij hebben namelijk met onderzoek bewezen dat hervonden herinneringen onbetrouwbaar zijn en zelfs aangepraat kunnen worden door niet evidence-based werkende hulpverleners. Ik vind deze reacties arrogant, ongepast en kwetsend voor Op de Beeck en voor haar hulpverleners. Het zou deze wetenschappers sieren als ze zich iets meer verdiepen in het verwerkingsproces van seksueel misbruik. Van de slachtoffers weet 90 procent namelijk nog heel goed dat er iets is gebeurd en ook met wie.

Herhalende patronen

Het leven geeft je je seksuele trauma terug doordat je je eigen herhalende patronen begint te zien. Dan merk je dat in je lichaam een verhaal is opgeslagen dat ooit met alle zintuigen is vastgelegd. Het misbruik is herkenbaar in al je bewegingen en het is de dans van je leven geworden. Dat te beseffen en onder ogen te zien is heel erg pijnlijk. De daad en de dader hebben je leven bepaald.

We zijn op een punt gekomen waarop we ons met elkaar bewust worden dat seksueel misbruik overal voorkomt. In kinderdagverblijf, kerk, leger, sport, scouting en nog veel vaker in gezinnen. Ik vind dat juist nu wetenschappers en autoriteiten moeten onderzoeken hoe we het collectieve 'nee' naar 'ja' kunnen ombuigen. In plaats van in twijfel trekken juist de schade onderkennen en beschrijven. Modellen ontwikkelen hoe we met daders, slachtoffers en omstanders moeten omgaan.

Peter John Schouten is traumaseksuoloog

Lees ook: 'In de ogen van Griet op de Beeck zag ik mijn eigen zwarte gat'



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Van de slachtoffers weet 90 procent nog heel goed dat er iets is gebeurd en ook met wie.