COLUMN

Raadsleden van coalitiepartij ChristenUnie noemen het beleid van de regering ‘onmenselijk’

Stevo Akkerman Beeld -

Vorige week was het Open Dag bij de Kamerfractie van de ChristenUnie in Den Haag. Voor 500 belangstellenden – meer kon de partij niet bergen – bekende Gert-Jan Segers zich af en toe nog in de arm te knijpen; zijn kleine club, lid van de regering! 

Een gideonsbende, noemde hij zijn fractie, en volgens een verslag in het Nederlands Dagblad voegde hij daaraan toe: “We doen het niet voor onszelf, maar voor onze naaste en we hopen dat God het wil zegenen.”

Ja, er gebeuren bijzondere dingen, en ik knijp me ook weleens in de arm bij wat ik zie. Zo zou het zomaar kunnen dat een actief lid van de ChristenUnie dat haar toevlucht heeft gezocht in de vrijgemaakt-gereformeerde kerk te Katwijk, samen met haar familieleden wordt opgepakt door de IND, om in naam van de regering te worden uitgezet naar Armenië. En dat terwijl de ChristenUnie, die brede steun geniet in vrijgemaakte kring, hier helemaal geen voorstander van is. Wonderlijker nog: de Katwijkse vrijgemaakten staan op de drempel van burgerlijke ongehoorzaamheid tegenover een overheid die door henzelf gedragen wordt – even afgezien van de notie dat alle gezag van boven komt.

U weet: het gaat om de familie Tamrazyan, christelijke vluchtelingen uit Armenië, uitgeprocedeerd, met oudste dochter Hayarpi (21) als boegbeeld. Zij studeert of studeerde econometrie in Tilburg en richtte daar de Brabantse jongerenafdeling van de ChristenUnie op. Uit solidariteit met de Tamrazyans beraadt de vrijgemaakte kerk in Katwijk zich samen met andere kerken op gepaste vormen van protest: wakes, marathonpreken, estafettediensten. Sommige medestanders, zoals de Amsterdamse dominee Rikko Voorberg, nemen daarbij het woord ‘kerkasiel’ in de mond. Het zou een interessante liturgische wijze van actievoeren zijn: een permanente eredienst, in de wetenschap dat artikel 12b van de Wet op het binnentreden de politie dan buiten houdt.

Op Twitter verklaarde Alain Verheij, lid van Trouws theologisch elftal, zich direct bereid tot het houden van een ‘ellenlange preek’ en zelf speelde ik even met de gedachte een lekenpreek aan te bieden, maar ik kwam daar snel van terug. Het asielbeleid mag hardvochtig zijn, ik geloof niet dat welke organisatie dan ook het recht heeft dat beleid te blokkeren.

Met theologie heeft dat niet veel te maken, het is gewoon een consequentie van de democratie. Ja, Hitler werd ook democratisch gekozen, maar laten we niet te grote sprongen maken in de tijd.

Er bestaat een recht op demonstreren, niet op blokkeren, en verder moet je bij de politiek zijn. De regering is verantwoordelijk voor een beleid dat door gemeenteraadsleden van nota bene de ChristenUnie ‘onmenselijk’ wordt genoemd; die partij is daarop aanspreekbaar. GroenLinks haakte af in de formatie, de ChristenUnie stapte in, maar wist haar onmisbaarheid niet te verzilveren in de vorm van een ruimer kinderpardon. “Soms is regeren een spijkerbed",  zei Segers daarover op de Open Dag. Dat begrijp ik. Maar wat had hij gedaan als het zíjn kerk was waar de Tamrazyans hadden aangeklopt?

Drie keer per week schrijft Stevo Akkerman een column waarin hij de ‘keiharde nuance’ en het ‘onverbiddelijke enerzijds-anderzijds’ preekt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden