Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Prima keuze Nobelprijs voor de Vrede: cynische tijden verdienen idealisme

Opinie

Trouw

Een ICAN-actie in Berlijn, met actievoerders uitgedost als de Amerikaanse president Donald Trump en de Koreaanse leider Kim Jong Un. © Getty Images
Commentaar

Ze dachten zelf dat het een grap was, toen ze vrijdag een telefoontje uit Oslo kregen. De Internationale campagne voor het afschaffen van nucleaire wapens (Ican) bestaat pas tien jaar, de organisatie stond op geen enkel favorietenlijstje. En dan toch de Nobelprijs voor de Vrede krijgen? Onverwacht, dat was het zeker.

Maar onverdiend, of ontijdig? Nee, dat niet. Ican, een koepelorganisatie die honderden maatschappelijke organisaties uit de hele wereld bijeen brengt en zich vooral toelegt op lobby, heeft in de tien jaar van haar bestaan relatief veel bereikt. Eerder dit jaar stemden 122 landen in VN-verband voor een verdrag dat nucleaire wapens verbiedt. De landen beloofden dat zij geen kernwapens zullen ontwikkelen, bezitten, of ermee zullen dreigen. Ze mogen ook andere landen niet helpen dat wel te doen (reden dat Nederland tegen stemde).

Lees verder na de advertentie

Het akkoord is geïnspireerd op een eerder verdrag dat landmijnen verbood, en dat ook al eens de Nobelprijs kreeg (in 1997). Ook bij dat verdrag sloten de grootste boosdoeners zich niet aan, net als nu. Alle landen die kernwapens bezitten - het zijn er momenteel negen -praatten niet eens mee tijdens de onderhandelingen.

De keuze viel op Ican en daarmee op wereldburgers die dromen van een kernwapenvrije wereld

Het Nobelcomité, en ook Ican zelf, maken zich geen illusies over het onmiddellijke effect dat het verdrag of de vredesprijs zal hebben op deze negen landen. De voorzitter van Ican, de Zweedse Beatrice Fihn, stelde zelf vast ‘dat het zo niet werkt’. Het doel van het verdrag is gericht op de lange termijn: het moet het voor landen mét kernwapens moeilijker maken het bezit ervan te rechtvaardigen, ze moeten druk voelen om hun voorraden af te bouwen. Dat Ican de Nobelprijs krijgt, zou dit effect kunnen versterken.

Terechtwijzing

Dat is inderdaad te hopen, nu het vooruitzicht van nucleaire vernietiging reëler is dan het in decennia is geweest. Nog maar een paar weken geleden dreigde de Amerikaanse president Noord-Korea te verwoesten, en vice versa. Bovendien zal Donald Trump later deze week waarschijnlijk het nucleaire akkoord met Iran opzeggen (ook al houdt Teheran zich aan de voorwaarden), de weg openend naar een nucleaire race in het Midden-Oosten.

In deze cynische tijden verdient idealisme een steuntje in de rug.

Het Nobelcomité had ook kunnen kiezen de opstellers van die Iran-deal te belonen; een staaltje internationaal diplomatiek handwerk immers dat normaal gesproken een sterke kandidaat zou opleveren voor de vredesprijs. Het politieke signaal was dan nog sterker geweest: ga praten in plaats van dreigen. Mogelijk schrok het comité terug voor zo’n directe terechtwijzing van de impulsieve Trump en koos het ‘veilig’, voor wereldburgers die dromen van een kernwapenvrije wereld.

Maar ook dat is een prima keuze: in deze cynische tijden verdient idealisme een steuntje in de rug.

De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren. Lees hier meer Trouw-commentaren.

Lees ook: Nobelprijs voor de Vrede is een vermaning aan Kim én Trump

Deel dit artikel

De keuze viel op Ican en daarmee op wereldburgers die dromen van een kernwapenvrije wereld

In deze cynische tijden verdient idealisme een steuntje in de rug.