Antwoorden op de vraag van Monic Slingerland

Praat gerust over lust, maar verplicht het vooral niet

Ging het bij uw seksuele voorlichting ook vooral over de donkere kanten, was de vraag. Van zonde naar open discussie over pret in bed. 

Schaamte

Thuis had ik begin jaren negentig het meeste besproken met mijn ouders. Ik herinner mij degene die de voorlichting op school gaf: het prototype biologieleraar. Praten over seks gaf mij later altijd schaamte, misschien is dat gevoel tijdens deze les ontstaan. Ik dacht: ‘arme man, waarom doe je jezelf dit aan?’ Zelf leek hij nergens last van te hebben, hij liet een halflege tube glijmiddel de klas rondgaan.
M. Mevis, Den Haag

‘Nee, dat wil ik niet’

Op de basisschool had ik, nu midden twintig, een lerares die het belangrijk vond dat wij als meisjes onze eigen grenzen leerden aangeven. Ze wilde seksualiteit en de veranderingen aan ons lichaam normaliseren. Op de middelbare school hadden we naast biologische voorlichting ook discussies. Jongens en meisjes werden verdeeld in aparte groepen waarin we oefenden met zeggen: ‘nee, dat wil ik niet’. Ook werd benadrukt dat seks normaal is, iets waar je van mag genieten maar wel veilig mee om moet gaan. Het was ongemakkelijk, maar hierdoor zie ik seksualiteit niet als taboe.
Anne-Marie de Vreede, Den Haag

Gefrustreerde leraar

Ik ben 85 jaar. In het begin van de vijftiger jaren van de vorige eeuw kreeg ik seksuele voorlichting van een kapelaan die volgens mij zelf seksueel gefrustreerd was. Zijn verhaal kwam er op neer dat alles wat onder de gordel gebeurde, zondig was. Als je een erectie kreeg, had je een doodzonde begaan. Gelukkig trof ik een vrouw die heel normaal dacht.
Ben Vermeulen, Vaals

Knipoog van de lerares

De biologielerares vroeg eind jaren zestig op de middelbare meisjesschool: “Vrouwen onder elkaar, wie weet wat zelfbevrediging is?” Geen reactie. “Vingeren dan?” Nooit van gehoord. Ze legde uit wat het was. Met je wijsvinger, het woord zei het al. Eerst het topje met spuug natmaken. “De meeste pubers doen het”, zei ze. “Heel normaal.” Goed nieuws. Ik was vijftien en stak mijn vinger op. Vragen had ik niet. Ze knipoogde. Ik liet mijn hand zakken. En knipoogde terug.
Mevrouw Flip Willemsen, Amsterdam

Van de straat

Ik ben geboren in 1962 en heb nooit seksuele voorlichting gekregen op school en thuis al helemaal niet, ik moest alles vernemen van de straat.
Peter Tekelenburg, Bilthoven

Geen verplichting

In een wereld waarin alles gedeeld en geliket wordt, ben ik blij dat seks nog alleen van míj is. Ik lees, vraag en onderzoek als ík eraan toe ben. Maak voorlichting toegankelijk, sta open, geef veiligheid en stuur jongeren. Maar verplicht hen niet dít intieme deel openlijk te bespreken.
H. Spoel, Haarlem

Niet louter lust

Natuurlijk komt het aspect pret bij seks in grote mate voor, dus er mag tijdens de seksuele voorlichting best aandacht aan besteed te worden. Maar met pure lust kan het de verkeerde kant op gaan. De voorlichting over de zaken die zich binnen seks af kunnen spelen mag geen inleiding zijn tot onbezorgd rollebollen als vermaak.
Arie Kesman, Zennewijnen

Monic Slingerland is chef opinie van Trouw. Elk weekend stelt ze een vraag aan de lezers, op woensdag verschijnt een selectie van de antwoorden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden