Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Piketty beschrijft ook de Amsterdamse kaste van huizenbezitters

Opinie

Leonie Breebaart

© Maartje Geels
Column

In de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen moet ik steeds denken aan Thomas Piketty, u weet wel, die Franse econoom die in 2013 furore maakte met ‘Kapitaal in de 21ste eeuw’, waarin hij betoogt dat de rijken tegenwoordig almaar rijker worden - tenzij je er een stokje voor steekt. 

In de twintigste eeuw leek het met die dynamiek mee te vallen, schrijft Piketty, maar dat komt doordat er in de Eerste Wereldoorlog zoveel kapitaal verloren was gegaan. Zo begonnen we gelijker.

Lees verder na de advertentie

Dat effect is uitgewerkt, constateert de Fransman. Geërfd vermogen krijgt weer de overhand op vermogen dat je met werken kunt verdienen. De verschillen tussen rijk en arm moeten daardoor wel steeds groter worden.

Je leest vaak dat Piketty vooral de situatie in Frankrijk, Engeland en de VS beschrijft. Een opmerking die de leek alleen al overtuigt omdat de ongelijkheid in die landen zo zichtbaar is. In Parijs schijn je überhaupt niet aan een woning binnen de périférique te komen als je familie niet al zo’n pand bezit. In Londen, waar Margaret Thatcher een groot deel van de sociale huurwoningen in de jaren tachtig te koop aanbood (‘You have the right to buy!’), zijn ietsje lageropgeleiden door de absurd hoge huren allang uit de stad verdreven, terwijl oliesjeiks de duurste panden hebben opgekocht als investeringsobject. Inmiddels schijnen er in Londen ook alweer slums voor te komen. Hele families hokken als vanouds in veel te kleine huurwoningen. “De Victoriaanse achterbuurten zijn weer terug”, kopte The Guardian vorige maand.

Héb je al een huis, dan koop je er nog een etage bij. Om te verhuren

Mooie erfenis

Allemaal heel anders dan in Amsterdam, dacht ik altijd, de stad die bekendstond om dat fantastische systeem van sociale woningbouw. Stond, want elke Amsterdammer ziet dat onze hoofdstad almaar meer op Londen gaat lijken. En dat niet alleen omdat Amsterdam naar Londens voorbeeld een deel van de sociale huurwoningen te koop heeft gezet, maar vooral omdat de voorraad koopwoningen vliegensvlug is opgekocht door grote en ook kleinere beleggers. Kapitaalkrachtige Amsterdammers grepen hun kans, kochten naast hun eigen woning nog een etage op, gaven die een likje verf en verhuurden die aan hun studerende kroost, plus nog wat jongens en meisjes die 600 euro per maand ophoesten voor een bezemkast. Handige investering. En een mooie erfenis voor de kinderen. Maar werkenden zonder startkapitaal en studenten zonder de juiste contacten komen er niet tussen.

Natuurlijk proberen Amsterdamse bestuurders het tij te keren. Bij het IJ moeten straks 28 hoge woontorens verrijzen. “Belangrijk voor alle woningzoekenden”, schrijft de gemeente onder een gestroomlijnd YouTubefilmje.

Verleden verslindt toekomst

Welke woningzoekenden precies? Als het aan de SP ligt niet alleen snuggere tweeverdieners en expats. Veertig procent moet naar de sociale huur. Alleen kán dat volgens de investeerders niet, zo verdien je de kosten nooit terug.

Moet dat geld dan komen van de gemeente? Niemand die het weet. Maar de tendens die Piketty beschrijft, lijkt me inmiddels ook van toepassing op de Amsterdamse kaste van huizenbezitters. “Zodra een vermogen is opgebouwd, houdt het zichzelf in stand en groeit het sneller dan de productie. Het verleden verslindt de toekomst.” 

Leonie Breebaart onderzoekt in haar columns de actualiteit op filosofische wijze. Lees hier al haar columns terug.

Deel dit artikel

Héb je al een huis, dan koop je er nog een etage bij. Om te verhuren