CommentaarPolitieke nieuwkomers

Partijen als Denk en 50Plus zetten de kiezer in de kou, maar ze weren? Nee, dat niet

Er mag om gelachen worden, het heeft alle elementen van een klucht, maar tegelijk is het diep treurig hoe twee in het parlement verkozen kleine partijen midden in de coronacrisis zichzelf muurvast in de modder hebben gereden als gevolg van zware interne ruzies. Denk en de ­ouderenpartij 50Plus hebben er een potje van gemaakt en kunnen definitief worden afgeschreven als serieuze partijen waaraan kiezers hun stem kunnen toevertrouwen.

Beide zijn bezweken aan de stresstest die vrijwel alle nieuwe partijen nu eenmaal een keer te wachten staat. Wie in de politiek iets nieuws begint, wie meent een gat in de kiezersmarkt te hebben ontdekt, krijgt te maken met onervaren bestuurders en volksvertegenwoordigers. Er melden zich de baantjesjagers en opportunisten die, vaak na een gesneefde carrière in een andere partij, denken mee te kunnen liften op het vehikel van zo’n nieuwe veelbelovende politieke beweging.

Tel daarbij op dat Denk en 50Plus allebei de fout maakten van vele dubbelfuncties; kopstukken die met een been in de Tweede Kamer staan en met het andere in het partijbestuur. Het deugt niet, de macht ligt dan bij te weinig mensen.

Krol maakt de fout telkens te wijzen op het grote aantal stemmen dat hij trok

Bij Denk zijn de interne harde scheldpartijen nauwelijks nog te overzien, jammer voor de veelkleurige achterban die vertrouwen schonk aan deze volksvertegenwoordigers. Bij 50Plus doet zich het unieke feit voor dat partijleider en fractievoorzitter Henk Krol zelf de benen neemt om iets nieuws in de politieke arena te werpen. Nota bene in het weinig verheffende gezelschap van Femke Merel van Kooten, eerder afgesplitst van de Partij voor de Dieren en die nu bij de Partij voor de Toekomst opnieuw een stralende toekomst voor zich ziet.

Krol maakt intussen de fout telkens te wijzen op het grote aantal stemmen dat hij trok als lijsttrekker van 50Plus, veel meer dan zijn fractiegenoten met wie hij ruzie kreeg. Krol vergeet daarbij te zeggen dat kiezers niet alleen op zijn persoon stemden, maar ook op het partijprogramma dat beloftes deed aan ouderen.

Meestal is nieuwe partijen geen lang leven beschoren, zoals de eerste versies van ouderenpartijen in de ­jaren negentig lieten zien, of zoals al die solofracties met afgesplitste Kamerleden, variërend van Rita Verdonk tot Hero Brinkman. Is dan de les dat eendagsvliegen uit het parlement moeten worden geweerd door een kiesdrempel? Nee dat niet, want dat zou het kind met het badwater weggooien. Kleine partijen kunnen gelukkig hun rol spelen in het Nederlandse politieke landschap. De oprichters van nieuwe partijen zouden echter meer verantwoordelijkheidsgevoel moeten ­tonen. Te vaak laten ze hun kiezers in de kou staan.

In het Commentaar leest u de mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden