Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Over tien jaar is van het basisonderwijs niks meer over

Opinie

René Kneyber

René Kneyber © Maartje Geels
Column

Vanwege aanhoudende klachten over de lage kwaliteit van onderwijs besloot de politiek in 2007 tot een parlementaire enquête. De conclusies waren hard, de politiek had jaren fout gezeten, geen oog gehad voor wat er op de werkvloer speelde, onvoldoende onderbouwing van beleid, en een te grote gerichtheid op politieke consensus.

Het tienjarig jubileum van dit rapport-Dijsselbloem passeerde half februari stilletjes. Onterecht natuurlijk, want het was een historisch moment in de onderwijspolitiek. In de lerarenkamer had op die dag iedereen het erover. Er was een gevoel van opluchting, en van erkenning. Misschien kwam het toch nog goed daar in 'Den Haag'.

Lees verder na de advertentie
Het politieke, de korte termijn, het kansloze; tien jaar na 'Dijsselbloem' is dat nog steeds focus van on­der­wijs­po­li­tiek

Maar het herstel van vertrouwen was van korte duur. Hoewel grootse topdownhervormingen achterwege bleven, kwamen er nieuwe vormen van ellende voor in de plaats: de urennorm, de rekentoets, passend onderwijs, de maatschappelijke stage, en zo verder.

De politiek had het rapport spreekwoordelijk dan wel omarmd, maar weigerde zichzelf de beperkingen van het 'Dijsselbloem-spook' - zoals het in de Kamer ook wel werd genoemd - serieus op te leggen.

Nóg zorgwekkender

Met de kwaliteit van onderwijs is het vandaag de dag dan ook nog zorgwekkender gesteld dan toen. Zo bleven vorige week 4500 kinderen noodgedwongen thuis omdat er geen leerkracht voor ze te vinden was. In 2022 is er zelfs een tekort voorspeld van 4100 fulltimebanen in het basisonderwijs, oftewel meer dan honderdduizend kinderen waarvoor geen leraar te vinden is. En dit tekort loopt op naar 10.000 fulltimebanen in 2027.

Het gevoel van urgentie dat hierover op basisscholen heerst, leek niet te spelen in de Tweede Kamer afgelopen woensdag tijdens het algemeen overleg 'Leraren'. Minister Slob mopperde dat er zo negatief werd gereageerd op zo'n werkdrukprojectje van een paar weken geleden. GroenLinks en SP kwamen niet verder dan symboolpolitiek met hun pleidooi om raden van toezicht af te schaffen.

De coalitiepartijen klopten zichzelf fanatiek op de borst vanwege de enorme investeringen die ze wel niet deden.

Productiehallen

Natuurlijk spraken ze ook over tal van ideetjes om bijvoorbeeld zij-instromers de klas in te lokken, maar de Kamerleden hadden het hier over kweekvijvers voor leraren, terwijl ze het inmiddels zouden moeten hebben over productiehallen.

Het politieke, de korte termijn, het kansloze; tien jaar na 'Dijsselbloem' is dat nog steeds focus van onderwijspolitiek. Alleen Harm Beertema van de PVV steeg vorige week boven de waan van de dag uit. Het lerarentekort was symptoom van een 'systeemcrisis', vond hij.

Over nog eens tien jaar, als er van het basisonderwijs niks meer over is, gewoon omdat er geen leraren meer zijn, krijgt hij zijn gelijk. Maar daar kopen die 300.000 kinderen zonder leraar dan niks voor.

René Kneyber deelt in Trouw zijn ervaringen als wiskundeleraar op het vmbo. 

Lees ook:

We zijn de bedoeling van het onderwijs uit het oog verloren. Overheidsbeleid drukt er een te zwaar stempel op en de leerkracht moet de koers uitzetten in een dichte mist. Funest voor het beroep, constateert Daisy Mertens, zelf leerkracht op een basisschool in Helmond.

Deel dit artikel

Het politieke, de korte termijn, het kansloze; tien jaar na 'Dijsselbloem' is dat nog steeds focus van on­der­wijs­po­li­tiek