Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Orde en structuur cruciaal bij inburgering

Opinie

Agnes Dinkelman

Koningin Máxima tijdens haar werkbezoek aan Taal aan Zee in Den Haag. Stichting Taal aan Zee geeft Nederlandse les aan geïsoleerde anderstalige vrouwen, asielzoekers en vluchtelingen. © ANP
Opinie

Hoe minder ervaring een nieuweling heeft met orde en structuur, hoe moeilijker het voor diegene is om de structuur in geordend Nederland te zien, dat zegt Agnes Dinkelman, oprichter van Stillare, dat zich richt op veiligheid en stabiliteit.

Zelfredzaamheid is niet langer een pijler van het inburgeringsbeleid. Gemeentes gaan een sturende rol pakken om taalniveau en arbeidsparticipatie op te schroeven. Veel statushouders missen echter competenties op het gebied van orde en zijn dus niet in staat om ordening en structuur te zien, te plaatsen en toe te passen. Zonder dat is werkelijke participatie in een verregaand georganiseerde maatschappij maar matig mogelijk.

Lees verder na de advertentie

We baseren verklaringen voor gedrag van statushouders vaak op culturele gewoontes en religieuze voorschriften. Dat klopt maar voor een deel. Afrikaanse maar ook Arabische samenlevingen kennen bijvoorbeeld veel minder structuur dan de onze. Zo is de groep Eritreeërs die sinds 2010 naar ons land komt, opgegroeid in een land met weinig ordening. Burgers kunnen er nauwelijks op vertrouwen dat de overheid haar taken oppakt. De overheid voedt wantrouwen tussen burgers en voorkomt met strakke hand ontwikkeling en organisatie. Deze situatie duurt al even.

Geparkeerde auto's staan tussen de lijntjes, mensen vormen rijtjes bij de kassa en onze jas hangt aan de kapstok

Hoe minder ervaring een nieuweling heeft met orde en structuur, hoe moeilijker het voor diegene is om de structuren in geordend Nederland te zien en te plaatsen. Zo glijdt de informatie die ze krijgen aangereikt langs hen heen. Zo komen ze niet of onvoldoende toe aan inburgering.

Vanzelfsprekende samenleving

De routines die wij in onze samenleving kennen, liggen diep verankerd in ons dagelijks leven. Geparkeerde auto's staan tussen de lijntjes, mensen vormen rijtjes bij een kassa en onze jas hangt aan een kapstok. We kennen vaste prijzen van producten, regels rond wonen en arbeid, uiterste betaaldata voor rekeningen en sancties als betalingen op zich laten wachten.

De organisatie van onze samenleving is voor ons zo vanzelfsprekend dat we te grofmazig kijken naar wat nieuwkomers nodig hebben. We denken (terecht) aan huisvesting, taalverwerving en oriëntatie op samenleving en arbeid. We hebben echter verzuimd om in te zetten op het belangrijkste instrument waardoor statushouders kunnen slagen: het zien, plaatsen en gebruiken van onze ordening.

Voor werkgevers en statushouders biedt deze invalshoek een grote win-win. Als werkgevers de vaste stappen van herhaalbare werkprocessen in kleine stukjes opdelen, kunnen statushouders zich de stapjes van de werkprocessen eigen maken en het werk succesvol op zich nemen. Van daar af mag het werk steeds iets complexer worden.

Lees ook: 

Vast tussen de raderen van het inburgeringsbeleid

Het inburgeren van de grote aantallen vluchtelingen die twee jaar geleden naar Nederland kwamen, is een megaklus. Niemand is blij met hoe het gaat. Het inburgeringsbeleid in vier kwalen.

Of deze column van Seada Nourhussen: Inburgeren doe je met burgers, niet met instanties.

Deel dit artikel

Geparkeerde auto's staan tussen de lijntjes, mensen vormen rijtjes bij de kassa en onze jas hangt aan de kapstok