null

OpinieWoonbeperkingen

Ook wij Nederlanders zijn niet vies van dubbele standaarden

Beeld

Op grond van zijn afkomst zou zijn vader in Denemarken niet mogen wonen waar hij wil. Nederlandse steden kennen net zo goed generaliserende beperkingen in woonwijken, enkel op grond van het student-zijn, hekelt Sam Zarean, afgestudeerd aan de WUR.

Wie een maximum voor niet-westerse bewoners in Deense woonwijken te ver vindt gaan, moet beseffen dat een dergelijk instrument in Nederland reeds van kracht is. Binnen tien jaar mag maximaal 30 procent van de inwoners van Deense woonwijken een niet-westerse afkomst hebben (Trouw, 20 maart). In de doorgaans tolerantere Nederlandse samenleving is vooralsnog gelukkig geen plaats voor dergelijke quota. Maar ook wij zijn niet vies van dubbele standaarden.

De Deense maatregel doet mij denken aan toen ik nog in Wageningen studeerde en er werd meegedeeld dat binnenkort in niet meer dan vijf procent van de huizen in een straat studenten mochten wonen. Studentenhuizen moesten een woonvergunning aanvragen, terwijl iedereen op voorhand wist dat vijf procent van de huizen veel te weinig is voor een stad die voor een kwart uit studenten bestaat. Wie geen vergunning kon krijgen moest maar ergens anders gaan wonen.

Verkameringsquota

Andere gemeenten kiezen voor meer verkapte woonbeperkingen. Zo spreken Amsterdam, Leiden en Groningen niet van studentenquota maar van verkameringsquota. Den Haag verbiedt in bepaalde wijken kamerverhuur aan meer dan drie personen per adres en in Tilburg en Eindhoven gelden verhuurbeperkingen wanneer er al een studentenhuis in een straal van 50 respectievelijk 60 meter te vinden is. Ook in Rotterdam, Delft, Utrecht, Maastricht en Enschede zijn creatieve maatregelen van kracht die de facto toegespitst zijn op het beperken van het aantal studenten per gebied.

Ongetwijfeld met de beste bedoelingen zijn zowel in Denemarken als in Nederland dergelijke maatregelen in het leven geroepen. Echter, ze zorgen voor schrijnende situaties en staan zelfs oplossingen in de weg. Zo ken ik een Wagenings studentenhuishouden dat wilde verhuizen na klachten van de buurt, maar dat niet mocht omdat er al te veel studenten woonden in de beoogde wijk waar ze wél welkom waren. En hoe zit het met de gemiddelde student die helemaal niet naar het stereotype van Jiskefet leeft? Mag die niet wonen waar hij of zij wil, enkel op basis van de gevolgde opleiding? Dit benadrukt nog maar eens hoe generaliserend deze woonbeperkingen eigenlijk zijn.

Het was voor mij een onrustbarende gewaarwording dat waar mijn vader in Denemarken niet zou mogen wonen waar hij wil vanwege zijn niet-westerse afkomst, zijn zoon in Nederland niet mag wonen waar hij wil vanwege zijn opleiding. Dus als u, net als ik, van mening bent dat een niet-westerlingenquotum niet thuishoort in Nederland, zouden we dan alstublieft ook kunnen stoppen met studenten hetzelfde lot op te leggen?

Lees ook:

Denemarken wil aantal niet-westerse inwoners per wijk beperken

Denemarken wil zijn immigratiebeleid verder aanscherpen. Over uiterlijk tien jaar mag in bepaalde woonwijken in Denemarken maximaal 30 procent van de inwoners een ‘niet-westerse afkomst’ hebben.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden