Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ook tegen Tariq Ramadan lopen beschuldingen wegens verkrachting

Opinie

Sylvain Ephimenco

© Trouw
Column

Bewondering voor de moedige stap van journalist Jelle Brandt Corstius heb ik zeker: op de voorpagina van Trouw vertellen hoe je gedrogeerd werd en vervolgens seksueel misbruikt. 

Je stelt je met een dergelijke biechtactie kwetsbaar op en tegelijk put je er kracht uit voor je eigen verwerking. Jelle heeft de naam van zijn agressor niet prijs willen geven en dat is zijn goed recht. Maar ik kwam hier niet helemaal uit. In de zaterdagkrant zegt hij: ‘Hoewel ik een enorme hekel heb aan die hufter, vind ik het belangrijk dat hij niet gelyncht wordt. Op deze manier is hij niet te traceren en kan ik niet aangeklaagd worden voor smaad’. Zo te zien past zijn actie binnen het kader van de #MeToo-beweging: je deelt je ervaring van misbruik mee, maar juridische stappen worden niet ondernomen. Anonimiteit is niet zelden een belangrijke motor voor deze biechtactie. 

Lees verder na de advertentie

Wat wringt is dat in heel wat gevallen strafbare feiten zijn gepleegd, zoals in de casus van Brandt Corstius, en dat de dader ongemoeid en ongestraft zijn strafbare ‘activiteiten’ wellicht heeft voortgezet. In plaats van publiciteit te zoeken en anonimiteit van de dader te waarborgen, kun je ook bij de politie een klacht indienen. 

Het zou een revolutie in bepaalde moslimkringen betekenen, als Tariq Ramadan schuldig wordt bevonden

Dit is wat twee vrouwen hebben gedaan, aangespoord, dat wel, door de huidige #MeToo-trend, tegen de befaamde maar ook omstreden islamoloog Tariq Ramadan. Ze beschuldigen de Zwitser van verkrachting met veel geweld in hotelkamers in 2009 en 2012. Laat ik hier voorop zeggen dat Ramadan nog niet schuldig is bevonden, dat hij de beschuldigingen ontkent en zelf een klacht wegens smaad heeft ingediend. Maar door de aangiften van deze vrouwen (er zouden volgens advocaten nog vijf mogelijke andere slachtoffers van Ramadan een klacht overwegen) is de Franse politie een grondig onderzoek begonnen. Door de eventuele dader bij naam te noemen en hem officieel aan te klagen, lopen ze enorme risico’s. 

Ramadan is enorm populair onder moslimjongeren. Sommigen van hen zijn op sociale netwerken nu al een harde, denigrerende campagne tegen de klaagsters begonnen. De details van hun verkrachting, die de vrouwen bij de Franse pers en de politie hebben gemeld, zijn afschrikwekkend en ik zal de lezer tal van onsmakelijkheden besparen. Laat ik volstaan door te zeggen dat het geweld – slaan, wurgen, verbale vernedering, aan de haren door de kamer trekken – verbijsterend is. Het politieonderzoek moet nu uitmaken of dit werkelijk heeft plaatsgevonden. 

Maar er is een enorm maatschappelijk en religieus belang mee gemoeid. Ramadan, die ook adviseur van de Rotterdamse gemeente is geweest, predikt een puriteinse islam, op zuiverheid gestoeld. Daarin moeten vrouwen bedekt zijn, is gemengd zwemmen uit den boze, evenals handenschudden tussen mannen en vrouwen. Mocht Ramadan schuldig worden bevonden aan beestachtige praktijken, dan zou dit in bepaalde moslimkringen een revolutie betekenen. Maar zoiets zou binnen het kader van de #MeToo-actie alleen, zonder juridische stappen, nooit mogelijk zijn geweest.

Lees ook: 

- Het voorpaginaverhaal van Jelle Brandt Corstius: Ik ook. Maar ik kan het niet vertellen.

- Zijn terugblik op daaropvolgende week: ‘Ik heb het hierdoor kunnen loslaten’

- Lees hier alle columns van Sylvain Ephimenco



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Het zou een revolutie in bepaalde moslimkringen betekenen, als Tariq Ramadan schuldig wordt bevonden