null Beeld
Beeld

Brief van de hoofdredactieCees van der Laan

Onze Israël-verslaggeving is er niet één van de ‘polderbalans’

‘Dan begint alles weer opnieuw’, schrijft columnist Stevo Akkerman vrijdag op pagina twee. Een sombere zin die samenvat hoe snel nieuwsontwikkelingen zich kunnen ontvouwen als het gaat om het Israëlisch-Palestijnse conflict. Dat begint met gevechten op de Tempelberg tussen Palestijnse demonstranten en Israëlische politie begin deze week. Dit vanwege de aangekondigde huisuitzetting van vier Palestijnse families, culminerend in eindeloze raketbeschietingen vanuit Gaza, waarna het Israëlische leger met veel geweld antwoordt.

Stevo Akkerman schrijft: “We zijn een paar dagen verder en het is oorlog. Maar het was al oorlog, ondergronds. Om de zoveel tijd komt die tot uitbarsting, dan moeten er weer veel mensen dood, tot dusver vooral in Gaza, totdat Hamas vermoeid raakt en Israël zich weer verschanst achter zijn militaire overmacht – en dan?”

Dan wordt het weer rustig, totdat weer ergens een lont in dit kruitvat wordt ontstoken. Vooral voor veel mensen in Israël en de Palestijnse gebieden een eindeloze, hopeloos deprimerende situatie.

Kritisch mailtje

Halverwege deze week krijg ik een kritisch mailtje van Benjamin Cohen, een van onze lezers met een Joodse achtergrond. Hij schrijft: “Hamas wil geen vrede met Israël, geen erkenning, geen afzweren van geweld, geen Joodse staat in het gebied van de Middellandse Zee tot aan de Jordaan. Helemaal niks. En kranten als Trouw maar de polder-balans zoeken. De goede-wil balans.”

Ik ben blij met dit mailtje, want ik dacht dat meneer Cohen zijn abonnement had opgezegd. Dat gebeurde in 2014 naar aanleiding van onze berichtgeving destijds over Israël, ik weet niet meer waarover. Een bezoek aan hem in Den Haag, waarin we uitvoerig over de krant en Israël discussieerden, mocht niet helpen.

Gisterochtend bel ik hem op. Ja, inderdaad was hij weer abonnee geworden, hoewel zijn kritiek op Trouw ten aanzien van de Israël-verslaggeving niet minder was geworden. Het was weer een goed gesprek. We zijn het eens dat Hamas een terroristische organisatie is, gesteund door Iran. Een land dat steeds opnieuw zegt Israël te willen vernietigen. Ook zien we beiden positieve ontwikkelingen in het Midden-Oosten, waarbij Arabische landen betrekkingen aanknopen met Israël, vooral uit vrees voor een machtig Iran. Ook zijn we het erover eens dat kritiek op de inzet van de Israëlische regering in de Palestijnse gebieden mogelijk is, dat de Palestijnen door veel Arabische landen aan hun lot worden overgelaten en dat het Palestijnse leiderschap corrupt en weinig democratisch is.

Recht doen aan feiten en ontwikkelingen beschrijven

We worden het niet eens over onze verslaggeving over het Israëlisch-Palestijnse conflict, door Cohen omschreven als de ‘polder-balans’ of ‘goede wil-balans’.

Onze verslaggeving is geen oefening in evenwichtskunst. We willen recht doen aan de feiten en ontwikkelingen beschrijven. De afgelopen honderd jaar zijn er in dit conflict oneindig veel ontwikkelingen geweest die in samenvattende nieuwsartikelen niet allemaal beschreven kunnen worden. Dat zou het wel verdienen, omdat achter elk voorval of conflict een achtergrond schuilgaat die met eerdere voorvallen en conflicten te maken heeft. Zoals ook de vier huisuitzettingen van Palestijnse gezinnen een rechtstreeks verband hebben met het uitroepen van de onafhankelijke staat in 1948 en de daarop volgende oorlog. Vluchtelingen trokken in huizen van mensen die moesten vluchten. Deze tragiek ligt besloten in Akkermans zin ‘Dan begint alles weer opnieuw’.

Trouw-hoofdredacteur Cees van der Laan schrijft wekelijks over de discussies op de redactie en de keuzes van de krant.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden