Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Omhoog, omhoog, richting de hemel

opinie

Marijn de Vries

Marijn de Vries. © Foto: Maartje Geels
Column

Heel soms verloopt het zoeken naar een onderwerp voor mijn verhaal alhier net zo stroperig als een gemiddelde Milaan - Sanremo. Uren van lethargisch websurfen, tv kijken, artikelen lezen, sloom op de bank hangen, alles weer terzijde schuivend omdat het niet interessant genoeg bevonden wordt. 

En dan moet het in het laatste uur ineens gebeuren, tempoversnellend, achter de adem, achter de feiten aan ook, want de finish nadert en waar toch over te schrijven, in 's hemelsnaam?

Lees verder na de advertentie

In de uren die daaraan voorafgaan: ik sta op, loop naar de koelkast, pak wat te drinken. Drentel door het huis. Vouw was. Kijk uit het raam. Een man met een PEC-sjaaltje fietst voorbij, hij hoopt dat de IJssel weer van ons wordt. Olé Zwolle. Krant weg, radio aan. Ed de Goeij vertelt dat zijn zoontje het beste medicijn was om een slechte wedstrijd en eigen falen te relativeren. Ik denk: prachtig. En: oeh ah! (Sorry.)

Ik denk aan Tom Dumoulin, en hoe hij op de Poggio indrukwekkend aan de boom schudde, zoals dat in wielertaal zo mooi heet. Een moment lang leek zijn kopwerk voor eeuwig, leek het of hij voor altijd snoeihard omhoog zou rijden, met precies een fietslengte voorsprong. Omhoog, omhoog, altijd maar richting de hemel.

De hemel bestormen

Wat is het toch dat mensen altijd maar de hemel willen bestormen? Ons lot is de zwaartekracht, ons lot is op de grond. Maar de hemel lonkt, onweerstaanbaar blijkbaar. Hogere sprongen in de sneeuw, van Cheryl Maas, steeds hoger op haar snowboard. Duizend breuken in haar lijf weerhouden haar niet van telkens hoger.

Maar de hemel lonkt, on­weer­staan­baar blijkbaar

Rennen, alle trappen van de wereld op, naar de top van de Eiffeltoren. Het filmpje kwam voorbij, tijdens mijn speurtocht naar een onderwerp, en het rennen was halverwege de zestienhonderd treden al geen rennen meer. Het was trekken aan de leuning, en met de benen slepen van tree naar tree. De zwaartekracht trok harder dan welke spierkracht ook.

Buiten op de parkeerplaats zie ik een man met zijn kind voetballen. Zoon fanatiek. Man traag als stroop, met een sigaret in de mond. Hij houdt het ding tussen z'n lippen als een lolly. Vies. Lomp. En ik maar hoogdravend filosoferen over de hemel bestormen.

IJzeren non

Op Facebook treft mij een filmpje van misschien wel de minst hemelse non die bestaat. Zuster Madonna Buder is zesentachtig en doet aan hele triatlons: 3,8 kilometer zwemmen, 180 kilometer fietsen en een marathon lopen. Sinds haar tweeënvijftigste voltooide ze er veertig, en in 2005 was ze de oudste vrouw ooit die meedeed aan de Ironman van Hawai. Sindsdien is ze de iron nun.

Madonna's mantra is: je inspanning is al een succes op zich

Elke dag rent ze naar de kerk. Daarna fietst ze naar een meer en daar gaat ze zwemmen. Waarom ze ooit begon? Omdat een priester haar zei dat het goed was voor lichaam, ziel en geest. En als ze eens niet finisht? Dat maakt haar niet uit. Want Madonna's mantra is: je inspanning is al een succes op zich.

Ik kijk naar buiten, het is nu donker, maar ik zie ineens hoe het zit. Het gaat niet om de hemel bereiken, nee: het gaat om ernaar reiken.

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.


Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.

Deel dit artikel

Advertentie
Maar de hemel lonkt, on­weer­staan­baar blijkbaar

Madonna's mantra is: je inspanning is al een succes op zich