Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Om het populisme te verslaan moet Rutte sociaal beleid voeren

opinie

Stevo Akkerman

Stevo Akkerman © Jorgen Caris
Column

Het was al na middernacht en ik had, op terugreis van een lezing in Uithuizen, misschien net iets te veel politici en commentatoren gehoord op de autoradio, toen ik plotseling wakker schrok. 

Hoorde ik Mark Rutte nu zeggen dat hij gelukkig was dat het ‘slechte populisme’ niet de grootste politieke kracht in Nederland was geworden? Ja, hij zei het echt, en hij had er kennelijk over nagedacht, want voor de internationale pers deed hij het in het Engels nog eens dunnetjes over: erg blij dat ‘the wrong kind of populism’ niet had gezegevierd.

Lees verder na de advertentie

Ik kon die vreugde natuurlijk heel goed delen – voorzover het sturen over duistere tweebaanswegen dat toeliet ­– maar de premier maakte het me toch ook meteen weer moeilijk. Volgens hem bestond er dus een onderscheid tussen slecht en goed populisme. Dat klonk niet erg bemoedigend, gezien de manier waarop hij in de campagne de thematiek en retoriek van Wilders had overgenomen, net als Sybrand Buma trouwens. Electoraal had dat uitstekend gewerkt, maar inhoudelijk was het armoedig, en nu de kans groot was dat VVD en CDA in een volgende regering terecht zouden komen, vroeg ik me af waar we op af stevenden.

In het nachtelijk lijsttrekkersgesprek zei Rutte dat het volgende kabinet vooral aandacht moet geven aan ‘de mensen die het gevoel hebben dat ze meer dan gemiddeld de prijs hebben betaald van de crisis’. “Onze opdracht is hen het gevoel te geven dat ook zij onderdeel zijn van de politiek.” Dat leek me helemaal juist, maar de vraag is: hoe dan? Toch niet met dat ‘goede populisme’, mag ik hopen?

De strategie van het populisme is om de onvrede van benarde burgers te gebruiken als munitie voor een politiek die zoekt naar zondebokken

Het is de strategie van het populisme – zie Trump en zijn strijd voor de ‘forgotten people of America’ – om de onvrede van benarde burgers te gebruiken als munitie voor een politiek die zoekt naar zondebokken, naar vreemdelingen die de nationale identiteit bedreigen en het slechtste met ons voor hebben. Als mensen klagen dat zij geen betaalbare woning kunnen krijgen, als ze zien hoe vaste banen moeten wijken voor flexwerk, als ze zich afvragen of er nu of later wel zorg voor hen beschikbaar zal zijn, en ze wijten dat alles aan de buitenwereld, dan wakkeren de populisten dat gretig aan.

Dit zijn politici die, als vluchtelingen een huis toegewezen krijgen terwijl ingezetenen jaren moeten wachten op een sociale huurwoning, de schuld geven aan de vluchtelingen, in plaats van aan het woningtekort. Politici die elk probleem weten te reduceren tot een migratievraagstuk, dan wel een heilige oorlog tussen christendom en islam – dat is het populisme, en ik geloof niet dat daar een goede variant van is.

Zeker, bij mij overheerst ook de opluchting dat de PVV niet de grote overwinnaar is geworden, en ik hoop en bid dat dit een trendbreuk is. Maar dan zal een nieuwe regering inderdaad oog moeten hebben voor de mensen die zich vergeten weten. Dan moeten Mark Rutte en de VVD bereid zijn het sociale beleid te voeren dat veel kiezers de afgelopen vier jaar hebben gemist – een gemis dat de PvdA de kop heeft gekost.

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.


Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.

Deel dit artikel

Advertentie
De strategie van het populisme is om de onvrede van benarde burgers te gebruiken als munitie voor een politiek die zoekt naar zondebokken