null

OpinieCoronaregels

Nu verslappen in de strijd tegen corona is zoiets als de vlag uithangen vlak voordat de geallieerden ons hebben bevrijd

Doodgeschoten worden door de vertrekkende Duitse bezetter: dat beeld krijgt wetenschapsfilosoof Maarten Boudry bij oproepen om de coronaregels nu te versoepelen.

Het is eind 1944. De ­geallieerden rukken op vanuit Frankrijk en België. De Wehrmacht maakt aanstalten om te vertrekken, tanks en vrachtwagens snellen door de straten. Iedereen voelt dat het een kwestie van tijd is tot het Derde Rijk ten onder gaat. Op de Britse radio hoort u dat Amerikaanse soldaten uw stad bereikten. Hoort u in de verte al juichkreten?

In een vlaag van euforie haalt u de nationale vlag tevoorschijn, en gooit die door het open raam. Juist op dat moment dendert de laatste pantserdivisie van de Wehrmacht voorbij. U wordt doodgeschoten. Een uur later paraderen de geallieerden door de stad en barst iedereen uit in feestvreugde. Kan het tragischer?

We zijn er bijna

Geen enkele analogie is perfect, maar dit is ongeveer de situatie waarin we ons nu bevinden in de pandemie. Al bijna een jaar zijn we van onze vrijheden beroofd, en tweeënhalf miljoen mensen van hun leven. Maar de redding is nabij. Wat weinig wetenschappers een half jaar geleden durfden te beloven, is werkelijkheid: we beschikken over meerdere vaccins met zeer hoge effectiviteit, die zowel ernstige ziekte als (zeer waarschijnlijk) overdracht verhinderen. Nu moeten we ze in zo veel mogelijk armen ploffen.

Toch klinkt de roep om versoe­pelingen juist nu luider dan ooit, en niet alleen van corona-ontkenners en wappies. In de Volkskrant schreef Sander van Walsum onlangs dat ‘nog even volhouden’ weinig zin heeft. Beter om de samenleving van het slot te doen en ons erbij neer te leggen dat corona niet meer weggaat.

Maar dit is het slechtst denkbare moment om te versoepelen. Momenteel heeft nog steeds een minderheid van de Nederlandse bevolking immuniteit. Voor de meerderheid is corona nog steeds een gevaar, waarmee hun afweer geen enkele ervaring heeft. Deze situatie doet zich in de toekomst bijna zeker niet meer opnieuw voor. Met de opkomst van de Britse en andere varianten zijn we verwikkeld in een wedloop tussen virus en vaccin: wie van de twee dringt als eerste miljoenen lichamen binnen? De eerste heeft een mortaliteit die minstens tien keer hoger ligt dan griep (op zich al een kwaaie killer) en laat een flink percentage van de overlevers achter met ernstige langetermijnschade. De andere is een wonder van menselijk vernuft en heeft geen enkele noemenswaardige bijwerking. Ja, de vaccinatie gaat nog te traag, maar nog steeds veel sneller dan het virus (20.000 prikken per dag tegenover ongeveer 4000 besmettingen).

Dat betekent dat we wél nog even moeten volhouden. Elke dag en week die we nu winnen, is een dag dichter bij de zomer en bij de kudde-immuniteit. Dat we daarna een kat-en-muisspel met nieuwe mutanten zullen blijven voeren met steeds nieuwe of aangepaste vaccins doet daaraan niets af. We zullen nooit meer diezelfde enorme achterstand hebben, en zelfs tegen nieuwe varianten zullen oude vaccins waarschijnlijk deels bescherming bieden.

Zekerheid bestaat niet

Natuurlijk weten we niet zéker of het loont om nu nog even door te bijten. Het valt niet uit te sluiten dat de vaccinatiecampagne blijft stokken tot in de herfst, waarna we met z’n allen overrompeld worden door een besmettelijker variant. Maar de feestvierende Nederlanders wisten in 1944 ook niet zeker dat de Duitsers niet zouden terugslaan. En tegen de herfst zijn sowieso miljoenen Nederlanders gevaccineerd.

Stel je voor dat je vandaag alsnog besmet raakt, een maand lang doodziek bent en een jaar later nog steeds niet hersteld (zoals tienduizenden Nederlanders tijdens de eerste golf ). Of erger: stel je voor dat je vader of grootmoeder morgen besmet raakt en volgende maand doodgaat, op de dag dat de prik in hun agenda staat.

Vandaag lijkt een coronadode of besmetting even tragisch als het in 1944 was om doodgeschoten te worden door de terugtrekkende bezetter. Als de redding nabij is, moet je de aandacht niet laten verslappen.

Mijn – kerngezonde – groot­moeder vierde deze week haar ­negentigste verjaardag. Zij heeft de bevrijding in 1944 nog bewust meegemaakt. Ik zou haar die tweede ­bevrijding graag gunnen.

Lees ook:

Kabinet wil graag versoepelen, maar de coronacijfers laten het nog niet toe

De coronabesmettingscijfers blijven verontrustend hoog. Voor het kabinet betekent dit dat forse versoepelingen de komende weken nog niet mogelijk zijn.

Het is nu écht tijd voor versoepeling, vinden winkeliers

Winkels die een afstand van anderhalve meter kunnen waarborgen, moeten weer open kunnen. Dat schreef branchevereniging INretail vorige maand in een brandbrief die is ondertekend door ruim tachtig winkeliersverenigingen en centrummanagers.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden