Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Nu komt die gevaarlijke term 'ongelijkwaardige relatie' op de proppen

Opinie

Nelleke Noordervliet

Nelleke Noordervliet © Nelleke Noordervliet
Column

Sinds en dankzij de tweede feministische golf hebben we een generatie vrouwen gekweekt die zelfbewust in het leven staat. 

Ze weten wat er te koop is en zijn uitstekend in staat voor zichzelf op te komen. Ze hebben een baan, een gezin, sociale contacten. Natuurlijk zijn er altijd kwetsbare tienermeisjes die zich laten inpalmen door een loverboy en staat niet iedere vrouw (net zo min als iedere man) sterk in haar schoenen, maar onderdanig en ondergeschikt zoals mijn oma was? Absoluut niet. Ik ben trots als ik naar mijn dochters kijk.

Lees verder na de advertentie

Uit dat zelfbewustzijn kwam een actie als #MeToo voort. Denk maar niet, mannen, dat jullie nog wegkomen met jullie ouderwetse veroverings- en intimidatiepraktijken. Dat pikken we niet meer. Je gaat aan de schandpaal. Prima. Helemaal mee eens. De verhoudingen zijn veranderd. 

Een eeuwenlange cultuur van mannelijke dominantie is omgevormd tot een cultuur van gelijkwaardigheid en kameraadschap. Dat is wennen. Een aantal treurige mannen vlucht in een vrouwvijandige mannennostalgie met de Canadese psycholoog Jordan Peterson als hogepriester.

Steriele plek

Het succes van #MeToo heeft helaas wat hinderlijke aspecten met zich meegebracht in een soort politiek hypercorrecte preutsheid en beschuldigingscultus. Zeker in de politiek en aan de universiteiten zien we een orthodoxie sluipen van 'safe spaces' zonder seksisme en racisme en ander negatief -isme, en waar iedere open discussie over gevoelige onderwerpen is verboden. Een steriele plek waar iedereen zijn slachtofferschap kan koesteren. De affaire-Han ten Broeke, de VVD'er die als een schicht opstapte toen een oude affaire aan het licht kwam, vertoont de trekken van die nieuwe rechtzinnigheid.

Wat er precies gebeurd is, weten we eigenlijk niet, want beide partijen hullen zich in juridisch onderhandeld stilzwijgen. Er was een relatie met een jonge fractiemedewerkster, ze heeft zich beklaagd, ze kreeg het advies aangifte te doen, waarop Ten Broeke haar zou kunnen aanklagen voor smaad (zie ook de casus Brandt Corstius-Van Dam).

Menig ijdeltuit is getemd door een leuke vrouw

 Ze deed geen aangifte, en ze spraken af er niets over te zeggen. Toen HP/DeTijd de zaak oprakelde, werd de afspraak nog steeds nagekomen: ze hielden hun mond. En toch stapte Ten Broeke op vanwege een 'ongelijkwaardige relatie', en dat dat eigenlijk niet kon. Een schuldbekentenis dus. Maar schuldig aan wat? Martin Sommer noemde Ten Broeke in een column een homme à femmes. Een Franse uitdrukking die zegt dat hij er wel pap van lustte.

Ik ken dat soort mannen wel. Alexander Pechtold schijnt er ook zo een te zijn. Ze zijn charmant, ijdel, maken graag complimenten ('Wat heb je leuke schoenen!'), luisteren echt naar een vrouw en geven haar de indruk dat ze uniek en bijzonder is. Toch fijn om te horen. 

Ik moest altijd een beetje om die mannen lachen. Ze konden behoorlijk opdringerig zijn, maar een vriendelijk of snibbig 'Af, Bello!' wist hen meestal op hun plaats te zetten. En verder: negeren. Of, als je hem leuk vond: erop ingaan. Menig ijdeltuit is getemd door een leuke vrouw.

Geheime politie

Maar nu komt dat gevaarlijke 'ongelijkwaardige relatie' op de proppen. Er schuilt een belediging in van vrouwen. Alsof de man met een zekere macht per definitie iedere vrouw deklasseert tot een willoze prooi. Alsof de man vanuit zijn hoge positie beter moet weten en beter ernaar kan handelen dan zij vanuit haar ondergeschikte positie.

Als #MeToo iets heeft geleerd, is het dat vrouwen macht kunnen uitoefenen via dreigen met een aanklacht, en dat daarmee de verhoudingen behoorlijk gelijkgetrokken zijn. Zelfs zo, dat er eigenlijk geen normale omgang met elkaar meer mogelijk is. 

Kamerfracties hebben commissies ingesteld om de 'veiligheid op de werkvloer' te bewaken. Die zullen een soort geheime politie worden, die erop toeziet dat de strenge regels worden gehandhaafd en er geen talentvol en gezaghebbend Kamerlid hoeft te verdwijnen in de anonimiteit. Bedrijven hebben vertrouwenspersonen. Deuren moeten open blijven staan. De hele maatschappij raakt doortrokken van een bloedserieuze 'Big Brother is watching you'-mentaliteit die iedere licht-erotische vreugde uit het intermenselijk contact weghaalt.

Nelleke Noordervliet, schrijfster van veelgelezen romans, geeft tweewekelijks haar visie op de actualiteit. Lees hier al haar columns. 

Deel dit artikel

Menig ijdeltuit is getemd door een leuke vrouw