Noord-Korea: je kunt ernaartoe, maar je komt nooit dichtbij

opinie

Stevo Akkerman

"Door in Noord-Korea te zijn, al is het maar voor even, ervaar je iets van de kracht van het verhaal dat dit regime overeind houdt." © Trouw
Column

Ik heb ’m hier voor me liggen: The Pyongyang Times. Niet verkrijgbaar in de losse verkoop, ook niet in Pyongyang, maar verspreid via internationale en diplomatieke contacten. 

Ik kreeg mijn exemplaar in het vliegtuig van China naar Noord-Korea, de datum van publicatie was 25 oktober Juche 103. Juche? Dat is de Noord-Koreaanse jaartelling, beginnend in 1912, het geboortejaar van vader des vaderlands Kim Il-sung, ‘eeuwige president’.

Lees verder na de advertentie

De voorpagina laat diens kleinzoon zien, de huidige Grote Leider Kim Jong-un, zoals altijd omringd door hoge functionarissen met pen en notitieblok in de hand. Het nieuws: de ‘maarschalk’ – een van zijn vele titels – inspecteert een nieuwe flat. Daaronder een bericht over de wereldwijde erkenning die de jonge leider ten deel valt. 

Zangeressen in uniform zongen strijd­lie­de­ren, tegen de achtergrond van beelden uit de Koreaanse oorlog

Een aantal van zijn redevoeringen, met titels als ‘Laat ons dynamisch voortmarcheren naar de Eindoverwinning’, is namelijk gepubliceerd in Rusland, Spanje, Zweden en Mexico. Verderop onthult de krant dat de VS hebben ‘geprobeerd nucleaire wapens in te zetten’ tegen Noord-Korea. Dat zou blijken uit de memoires van oud-CIA-chef Leon Panetta. De Zuid-Koreanen, ‘die verraders’, zaten ook in het complot.

Ik las dit allemaal terwijl ik met een half oog naar de musical keek die in het vliegtuig werd vertoond: zangeressen in uniform zongen strijdliederen, tegen de achtergrond van beelden uit de Koreaanse oorlog en met op het podium een levensgroot gevechtsvliegtuig. 

Tekst loopt door onder afbeelding. 

© AP

'Het beste land ter wereld'

Mijn vijfdaags bezoek aan ‘het beste land ter wereld’ was nog niet eens echt begonnen, ik had de honderden militairen nog niet gezien die bezig waren het vliegveld van Pyongyang uit te breiden, ik had de mensen van het Noord-Koreaanse Vredescomité nog niet horen vertellen over hun vreedzame atoombommen, de economen van de Academie van Wetenschappen hadden me nog niet uitgelegd dat ze geen cijfers konden geven vanwege ‘de oorlog met Amerika’ en ik was nog niet in het dolfinarium vol soldaten geweest, maar dat hier een toestand van permanente mobilisatie heerste, had ik al wel begrepen.

Moet je ergens geweest zijn om er verstand van te hebben? Welnee. Er zijn mensen die overal geweest zijn en nergens verstand van hebben, en vice versa. Bovendien is Noord-Korea een land dat zich voor bezoekers verbergt; je kunt ernaartoe, maar je komt er nooit dichtbij. 

Er zijn mensen die overal geweest zijn en nergens verstand van hebben, en vice versa

Niet alleen omdat de gevangenissen en kampen aan het zicht onttrokken zijn. Ook het gewone leven laat zich niet betrappen, voor zover het leven in een land als dit gewoon kan zijn. Maar toch: door er te zijn, al is het maar voor even, en ondergedompeld te worden in het volstrekt eigen universum van de Kim-dynastie, ervaar je iets van de kracht van het verhaal dat dit regime overeind houdt. 

Alles, maar dan ook alles, van de hongersnood tot de ongekende repressie, wordt verklaard vanuit de strijd die Amerika nog altijd voert tegen ‘ons dappere land’; daarom is de Koreaanse oorlog door Pyongyang officieel nooit beëindigd, en kan die ook nooit eindigen. Alleen strijd houdt de mythe van de goddelijke leider in stand.

Lees ook de reportage over Stevo's reis naar Noord-Korea: Vijf dagen te gast in het beste land ter wereld

Trouw.nl is vernieuwd. Ter kennismaking mag u nu gratis onze artikelen lezen.

Deel dit artikel

Advertentie
Zangeressen in uniform zongen strijd­lie­de­ren, tegen de achtergrond van beelden uit de Koreaanse oorlog

Er zijn mensen die overal geweest zijn en nergens verstand van hebben, en vice versa