Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Niet alleen mijn telefoon staat de hele dag aan, ikzelf óók

Opinie

Erik Jan Harmens

Erik Jan Harmens. © Jörgen Caris
Column

Ik ben continu bereikbaar. Altijd heb ik mijn mobiele telefoon bij me en altijd staat hij aan. Op de vraag of dat normaal is, heb ik niet echt een antwoord. Ik weet nooit zo goed wat normaal is.

Vroeger, vóór het internet en de mobiel, wist je van mensen niet de hele dag waar ze waren. Je vermoedde onderweg van a naar b, of al op de terugweg. Op een gegeven moment kwam je ze weer tegen, bijvoorbeeld rond etenstijd. Nu vraag je iemand niet wat hij de hele dag heeft gedaan, want dat weet je al. Je hebt het immers al geliket op Facebook. Wat je wel kunt zeggen is: “Ik zag je foto op Instagram. Leuk filtertje!”

Lees verder na de advertentie

Niet alleen mijn telefoon staat de hele dag aan, ikzelf óók. Voortdurend ben ik in contact met de buitenwereld of ben ik daartoe bereid, zoals ook een persoonsbeveiliger altijd alert is. De hele dag check ik in hoeverre het batterijtje rechtsboven in het scherm van mijn smartphone gevuld is. Is ie vol, dan ben ik rustig. Is ie halfvol, dan ga ik bedenken wanneer ik in de buurt van een stopcontact kom. Is ie bijna leeg, dan wordt het batterijtje rood van kleur en mijn gemoed ook.

Ontvang ik een appje, dan hoor je ‘kloek’. De minst indringende toon die ik op mijn smartphone kon kiezen

Ik wil niet dat mijn telefoon uitvalt, want je zult net zien dat er dan iets gebeurt en iemand mij probeert te bereiken. Mijn uitgever, om me te feliciteren met een nominatie voor een literaire prijs. De buurman, om me eraan te herinneren dat donderdag de grijze rolcontainer langs de kant van weg moet. Of het is mijn ex, iets met de kinderen. Ik moet er niet aan denken dat ik op zo’n moment met een dode telefoon zit. Zonder oplaadsnoer.

Ontvang ik een appje, dan hoor je ‘kloek’. Dat is het geluid van een houtblok. Het is de minst indringende toon die ik op mijn smartphone kon kiezen. Ik kan de meldingen uitzetten, maar dan mis ik misschien een bericht. Als ik naar bed ga ligt de telefoon op mijn nachtkastje. Soms ben ik bijna in dromenland en hoor ik ‘kloek’. Toch even kijken, het blijkt iets totaal onbelangrijks. Als ik het niet had opengeklikt, had ik nu al geslapen.

Ik zou willen dat mensen mij ’s avonds laat alleen appen als het dringend is. Zij zeggen echter: “Als je even onbereikbaar wil zijn zet je ’m toch op de vliegtuigstand?” Daarbij komt dat iedereen zijn eigen idee heeft bij wat dringend is.

Auteur en dichter Erik Jan Harmens schrijft wekelijks over wat er gebeurt in zijn drukke hoofd. 

Lees ook: Marco Borsato en Phil Collins zijn vast lieve mensen, maar ik zou hun muziek het liefst uit mijn leven bannen

Collega-dichter Catullus van Verona leefde vermoedelijk van 84 tot 54 voor Christus. De liefde voor een vrouw verrukte hem en tergde hem tegelijkertijd. Het bracht ’m tot het schrijven van de compacte en toch complete dichtregel: ‘Odi et amo.’ Wat betekent: ‘Ik haat én ik bemin.’

Lees ook: 'Mijn gedachten zijn vaker donker dan licht'

'Mijn hoofd ratelt de hele dag. Zodra ik wakker word, heb ik een gedachte, gevolgd door een tweede gedachte, een derde, een vierde, een veertigste, enzovoort. Ze buitelen de hele dag over elkaar heen, als kittens in een dierenwinkel.' 

Deel dit artikel

Ontvang ik een appje, dan hoor je ‘kloek’. De minst indringende toon die ik op mijn smartphone kon kiezen