null

OpinieHoogbegaafd

Niet alle kinderen gaan straks weer blij naar school

Beeld

Laten we oog houden voor kinderen die anders zijn en dreigen uit te vallen op school. Deze diversiteit moeten we juist omarmen, betoogt Marijke Scheeres, vrijwilliger bij Stichting Hoogbegaafd!.

Binnenkort is de zomervakantie voorbij en beginnen de scholen weer, volgende week al in regio Noord. Voor veel kinderen een moment om naar uit te kijken: je ziet je vrienden weer, gaat nieuwe dingen leren en nieuwe uitdagingen aan. Helaas is dat niet voor alle kinderen het geval.

Ik wil aandacht vragen voor de kinderen die weer móeten, misschien wel tevergeefs hopend op (weer) een frisse start. Aandacht voor de kinderen die op school dreigen uit te vallen.

Ze worden niet gezien, niet begrepen en krijgen al buikpijn van het woord ‘school’, omdat ze niet passen in ons onderwijssysteem. Sommigen hebben al meerdere schoolwissels gehad, ook tussendoor hopend op een fijne plek om te leren.

Voor deze kinderen geeft het naar school gaan zoveel stress dat ze daar fysiek en mentaal onder lijden. De een stopt met groeien, de ander wordt depressief, weer een ander krijgt straks in het ziekenhuis onderzoek na onderzoek om te kijken waar de hoofdpijn, buikpijn of andere pijn vandaan komt. Sommigen vallen af, ontwikkelen slaapproblemen of doen zichzelf wat aan om de stress maar even niet te hoeven voelen.

Dit zijn ervaringen die hoogbegaafde kinderen met mij, als vrijwilliger bij Stichting Hoogbegaafd!, hebben gedeeld. Maar ik kan mij zo goed voorstellen dat er nog meer kinderen zijn die, vanwege hun anders-zijn, dit ook ervaren. De maatschappij waardeert anders-zijn of afwijken van de norm niet. Wij zien drukke kinderen, boze, vervelende kinderen, kinderen die snel afgeleid zijn, niet-eenduidige jongens of meisjes, teruggetrokken of emotionele kinderen, betweters…

Weerbaarheidstraining

Sterker nog, we veroordelen kinderen die afwijken van de norm. Kinderen die gepest worden, moeten maar weerbaar worden en zelf een weerbaarheidstraining volgen. Gelukkig zijn we wel verontwaardigd wanneer een kind in elkaar geslagen wordt om wie het ís. Maar dat geweld moeten we voor zijn.

Wij moeten kinderen waarderen om wie ze zijn: de kinderen die altijd voor je klaar staan, de ontdekkers, de meedenkers, de creatievelingen, de empathische meelevers, de zorgzame kinderen, de kinderen die anderen ook hun moment gunnen, de samenwerkers, de dromers, de aanpakkers of de kinderen die je een spiegel voorhouden.

Wij weten allemaal dat verschillen nodig zijn: ‘Meer mannen in de zorg!’, ‘Waar zijn de meesters?’, ‘Ben jij de spin in het web?’, ‘Kun jij creatief en out-of-the-box denken?’. Stuk voor stuk vaak gehoorde leuzen.

Wij moeten de diversiteit omarmen en waarderen. Laat kinderen merken hoe mooi hun talenten zijn, wat een kick het geeft om die in te zetten en ook hoe anderen je met hun talenten kunnen aanvullen.

Normen en gemiddelden

Ons onderwijssysteem is er (nog) niet op ingericht om alle kinderen te ondersteunen. Het rekent scholieren nog steeds af op gemiddelden en normen. Durven we dit al wat los te laten en hun een nieuwe start te bieden?

Wat kunnen wij doen om alle kinderen een fijne schooltijd te geven? Hoe gaan we ervoor zorgen dat alle kinderen gezien en gewaardeerd worden? Dat een kind geen wisselende Cito-score is, of een ‘is die nu alweer niet op school’-kind, of een ‘heb je echt buikpijn of stel je je aan’-kind. Of wat dacht u van het ‘je lacht op school dus er is niets aan de hand’-kind?

Belangrijke vragen

Ziet u ze? Bereikt u ze? Praat u met ze? Weet u wat ze nodig hebben? Bedenk dat het Afrikaanse gezegde ‘It takes a village to raise a child’ ( er is een dorp nodig om een kind groot te brengen) echt ergens op gebaseerd is. Voor ouders, leerkrachten, familie, vrienden, buren, oftewel voor de hele omgeving zijn dit belangrijke vragen.

Zien we ook de kinderen die anders zijn en mogen ook zij zijn wie ze zijn?

Lees ook:

Rapport: Goede zorg en het juiste onderwijs zijn voor te veel Nederlandse kinderen buiten bereik

Te veel Nederlandse kinderen wachten. Op jeugdzorg, passend onderwijs of op een verblijfsvergunning. Hun problemen verergeren door de coronacrisis.

Hoe moeten scholen omgaan met jonge bollebozen als Laurent?

De jongst afgestudeerde aan een universiteit wordt hij niet, maar bijzonder is hij wel: de hoogbegaafde Laurent (9). Vorige week staakte hij zijn studie aan de Technische Universiteit van Eindhoven. Andere superslimme kinderen lopen vast in het schoolsysteem.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden