null Beeld
Beeld

ColumnJamal Ouariachi

Niemand vraagt Bouchallikht naar haar concrete plannen. Te veel gedoe

Ik maak me meer zorgen over Pegida dan over Kauthar Bouchallikht. Het extreemrechtse clubje wil vandaag demonstreren tegen de installatie van de GroenLinks-politica in de Tweede Kamer. Denkend aan Pegida zie ik vooral dat filmpje weer voor me waarin een Eindhovense jongen met Marokkaanse en Turkse roots in gesprek wil met de demonstrerende Pegida-voorman Edwin Wagensveld – parel van de Nederlandse identitaire strijd, wapenhandelaar en veroordeeld belastingontduiker. Wagensveld ­weigert de jongen ook maar aan te kijken: “Ik praat met Nederlanders”.

En Bouchallikht dan, had die geen banden met de Moslimbroederschap? NRC publiceerde gisteren een interview met haar: Bouchallikht ontkent die banden en zegt ‘niks met het gedachtengoed van het Moslimbroederschap’ te hebben.

Dat zal voor de gemiddelde Pegida-aanhanger weinig geruststellend zijn. Die herinnert zich vast nog hoe Geert Wilders ooit met het begrip takkiya kwam aanzetten, om te suggereren dat brave moslims mogelijkerwijs de waarheid niet zouden vertellen (wat natuurlijk een algemeen menselijk probleem is, maar plak er een woord uit een vreemde taal op, pas het toe op moslims en voilà, het wantrouwen wordt werkelijkheid).

Nu is Bouchallikht niet de eerste islamitische politicus in Nederland. Ahmed Marcouch, jarenlang Tweede Kamerlid, nu burgemeester van Arnhem, heeft er nooit een geheim van gemaakt moslim te zijn en inspiratie te putten uit zijn geloof. Is Arnhem al aan de sharia? Dacht het niet.

Of neem Ahmed Aboutaleb: uitgesproken moslim, voormalig wethouder, voormalig staatssecretaris en nu burgemeester van Rotterdam. Heeft hij een spoor van islamisering door Nederland getrokken? Allerminst. De huidige Tweede Kamervoorzitter, Khadija Arib, heeft een islamitische achtergrond, maar doet geen uitspraken over wat zij op dit moment gelooft. Zij vindt dat een privéaangelegenheid. Volko­-men begrijpelijk, vooral als je de ­verdachtmakingen rond mensen met haar achtergrond zoal hoort.

Bouchallikht mag in haar privé­leven net zo goed geloven wat ze wil. Ondertussen is ze wél lid van GroenLinks, een partij met een progressief, seculier programma. Ik heb het er nog eens op nageslagen: de GroenLinks-plannen voor het stichten van een Nederlands kalifaat heb ik niet kunnen vinden. Misschien staan ze afgedrukt in onzichtbare takkiya-inkt. Bovendien heeft de partij slechts acht zetels in de nieuwe Tweede Kamer. De islamisering van Nederland schiet zo niet echt op.

Ondertussen vraagt niemand Bouchallikht naar haar concrete plannen als Kamerlid. Te veel gedoe. Moet je over de inhoud gaan nadenken en zo. Makkelijker is het om bij het zien van een hoofddoek te gaan schuimbekken als een Pavlov-hond.

Hield Bouchallikht er ooit conservatieve ideeën op na? Vast wel. Maar een politicus die nooit van gedachten verandert en dus blijkbaar geen oog heeft voor de veranderende ­samenleving, zou ik pas werkelijk wantrouwen. Laten we naar haar ­daden kijken.

Jamal Ouariachi vervangt deze weken Stevo Akkerman. Hij is schrijver. Behalve­­ romans en verhalen schrijft hij onder meer recensies en columns. Lees hier eerdere columns van Ouariachi terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden