Ik deug Deug ik?

Neem je vindersloon in ontvangst, of ga je voor die grote klapper?

Op het randje of net eroverheen? In Tijd leggen we u wekelijks alledaagse en minder alledaagse dilemma’s voor.

Met een klap valt een pakketje uit een voorbij rijdende bestelbus. Ze ziet nog net dat de zijdeur niet goed dicht zit, dan verdwijnt de bus om de hoek. Ze loopt naar het pakketje toe en tilt het op. Het is loodzwaar. Als ze het plastic openvouwt, schittert iets goudkleurigs haar tegemoet in het licht van de straatlantaarn. Ze neemt het pakket mee naar huis en laat het aan haar man zien. Eerst denkt hij dat ze hem in de maling neemt. Zou het echt goud zijn? Het woord ‘gold’ is in het metaal gedrukt.

Het komt er niet meer van om naar het politiebureau te gaan. De volgende ochtend ziet ze de oproep op internet: er is een goudstaaf vermist met een waarde van 200.000 euro. De eerlijke vinder zal beloond worden met 25.000 euro. Opgetogen laat ze het haar man zien: 25.000 euro, dat is een mooi studiepotje voor hun dochter. Of een nieuwe auto. Hij kijkt peinzend naar het scherm. “Misschien krijg ik die goudstaaf wel verpatst voor 100.000 euro. Weet je zeker dat niemand je heeft gezien?”

Wat zou u doen? Het vindersloon in ontvangst nemen of eindelijk die grote klapper incasseren?

Twee weken geleden werd hier de vraag gesteld of je stiekem een app op de telefoon van je puber mag plaatsen die laat zien waar hij of zij uithangt. Een greep uit uw reacties.

Eerlijk opbiechten

Ik krijg heel erg de kriebels als ik lees dat ouders hun dochter van 16 volgen op een door hen in het geheim geplaatste app op de telefoon. ‘Track and trace’ – ik ken het van de pakketjes die verstuurd worden, maar blijkbaar is dit de nieuwe realiteit. Als ik hun dochter zou zijn, zouden zij mijn vertrouwen definitief kwijt zijn. Want dat ze hier op enig moment achterkomt, staat wel vast. Het enige wat de ouders nu moeten doen is dit heel eerlijk opbiechten. Toegeven dat het fout was, voortkwam uit bezorgdheid, maar absoluut nooit meer zal gebeuren. Misschien is het vertrouwen dan nog terug te winnen.

Brigitta Wemekamp-Koopman, Ommen

Kuisheidsgordel

Een app op de telefoon van je kind zonder dat zij het weet? Waanzinnig, je projecteert je angst op je kind, vertrouwt je kind dus nooit. Laat ze maar stiekem doen, een leugentje vertellen. Een kind moet zichzelf en de wereld kunnen ontdekken zonder de hele dag een ouder in de nek te voelen.

Misschien is een kuisheidsgordel ook een idee en een blaastest als ze thuiskomen. Controleer vooral of je kinderen gelukkig zijn en bespreek jouw angsten.

Willeke Meijer (moeder van vier jongens), Heemstede

Dochter vroeg erom

Ik denk dat mijn dochter een jaar of 14 was toen ze mij vroeg of ik zo’n programma wilde installeren zodat ik haar altijd overal kon volgen. Ze had het bij een vriendin gezien en het leek haar wel fijn. Mijn antwoord was: “Dat ga ik niet doen, want nu vind je dat misschien wel prettig, maar al snel niet meer, kan ik je voorspellen.” De snelste manier om het vertrouwen van je kinderen in jou te verspelen, is het hen niet te geven.

José Kok, Renkum

Opvoedingsonvermogen

Stiekem plaatsen van de ‘track and trace’-app? Absoluut niet ‘op het randje’, maar daar grof overheen. Niet iets om trots op te zijn. Het lijkt mij een goede manier die dochters (langdurig en begrijpelijk) kwijt te raken. Ook zie ik het als een brevet van opvoedingsonvermogen. Kappen dus.

Anjo Brombacher, Barsingerhorn

Mail uw reactie in maximaal 120 woorden met uw naam en woonplaats naar tijdreacties@trouw.nl (anoniem kan ook). Kijk ook op trouw.nl/ikdeug en geef uw mening. Heeft u zelf een moreel dilemma? Dat kan naar hetzelfde mailadres. Wij plaatsen uw kwestie – anoniem – in deze rubriek.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden