OpinieEmancipatie

Nee, het ligt (niet) alleen aan vrouwen

Laten we ophouden vrouwen zelf verantwoordelijk te houden voor het feit dat ze minder verdienen en minder in topfuncties te vinden zijn, bepleit Justine van de Beek, socioloog en feminist.

Je kunt er de klok op gelijk zetten. Wanneer barrières voor bepaalde groe-pen in de samenleving worden aangekaart, zijn de zelfhulpgoeroes er als de kippen bij. Pervers individueel maakbaarheidsdenken kent gretig aftrek in een samenleving die zichzelf meritocratisch acht – je kunt alles, als je maar genoeg je best doet.

Zo ook onderneemster Merel Kooning (Opinie, 11 januari), die een uitgekauwde oproep doet richting Nederlandse vrouwen: of ze maar willen stoppen met de verantwoordelijkheid buiten henzelf te zoeken voor de ongelijke verdeling van zorgtaken, de loonkloof en het gebrek aan vrouwen in topfuncties. Die oproep is niet per se iets nieuws onder de zon, maar in deze discussies gaat het nauwelijks over structurele regelingen en normen die gedrag vormen.

Ouderschapsverlof

Nederland scoort bijvoorbeeld dramatisch op het gebied van ouderschapsverlof – al komt hierin gelukkig in juli dit jaar verandering. Partnerverlof in Nederland is momenteel het aantal uren van de werkweek – dus vijf dagen betaald verlof bij een voltijd dienstverband. Moeders hebben recht op zestien weken betaald verlof.

Ter vergelijking: in Zweden heb je als stel recht op zestien maanden betaald verlof – binnen dat tijdsbestek is een periode van drie maanden individueel niet-overdraagbaar, de rest is vrij te verdelen. Deze regeling stimuleert gelijke verdeling van verlof: als de partner deze maanden niet opneemt, vervallen ze.

‘Vrouwen kunnen beter zorgen’

Uit de Emancipatiemonitor van 2018 blijkt dat in Nederland nog vier op de tien mannen geloven dat vrouwen superieure zorgkwaliteiten hebben, en dus beter voor kinderen kunnen zorgen – net zoveel mannen vonden dat in 1996 als nu. Überhaupt vinden de meeste Nederlanders dat vrouwen het best in deeltijd kunnen werken als ze jonge kinderen hebben. De zorg- en werkverdeling blijven hier dan ook traditioneel: vooral vrouwen nemen kindzorg en huishoudelijk werk op zich.

Ons beleid en ons gedachtegoed blijven achter. Maar maakbaarheidsdenkers willen ons doen geloven dat het niet aan structuren ligt, maar aan individuen. Bijzonder genoeg richten ze hun oproepen nauwelijks aan Nederlandse mannen, die weinig meedoen aan het onmiskenbaar belangrijke onbetaalde werk dat deze samenleving draaiende houdt. Zo is de Nederlandse vrouw niet alleen voorbestemd om te falen als powervrouw, maar heeft ze dat onvermijdelijke falen ook volledig aan zichzelf te danken.

Lees ook

Vrouwen, zet jezelf op nummer één

Het is niet aan de overheid om vrouwen (meer) aan het werk te krijgen. Dat moeten ze zelf doen, aldus onderneemster Merel Kooning.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden