Commentaar Syrië

Nederlandse banden met Assad zijn helaas nodig

Nederland was lid van de coalitie die in Syrië het expliciete doel had het regime van ­Bashar al-Assad ten val te brengen. De inzet was niet meer dan terecht. Assad is, zoals D66-Kamerlid Sjoerd Sjoerdsma stelde, zelf verantwoordelijk voor het ontstaan van IS. Assad keerde zich tegen zijn eigen bevolking met gifgasaanvallen. De rij misdaden van zijn regime is eindeloos.

Het is echter tijd te erkennen dat het doel van de ­interventie in de burgeroorlog niet is bereikt. Sterker, Assad komt helaas als overwinnaar uit de Syrische burgeroorlog en ondanks al die slachtoffers, al die ellende onder de burgerbevolking en al die vluchtelingen vanuit Syrië is er uiteindelijk in het land bitter weinig veranderd.

CDA-Kamerlid Martijn van Helvert erkende woensdag dat deze bittere vaststelling, en zijn conclusie daaruit dat Nederland het gesprek moet heropenen met het regime van Assad, gezichtsverlies betekent. Groot gezichtsverlies en een enorme nederlaag voor eenieder die wil dat mensenrechten het uitgangspunt zijn en blijven van het buitenlands beleid van Nederland.

Desondanks getuigt het van realisme dat Van Helvert gisteren in de Kamer pleitte voor het herstellen van diplomatieke relaties tussen Nederland en Syrië. De realiteit en het ideaal komen zelden overeen en zullen veel vaker, met elkaar in verband gebracht, het verwijt doen klinken dat sprake is van een wreed soort cynisme.

Er is echter geen andere weg, al was het maar omdat de aanwezigheid van duizenden Syrische vluchtelingen in Nederland erom vraagt dat er een opening is vanuit Den Haag naar Damascus. Deze vluchtelingen hebben uit angst voor Assad huis en haard verlaten, maar zijn niet geholpen als we halsstarrig uitsluitend op zijn misdaden blijven wijzen.

Opportunistische overwegingen

Ook in de Kamer kreeg het CDA het verwijt vooral uit opportunistische overwegingen te pleiten voor herstel van de banden. De coalitie streeft er nog altijd naar IS-strijders in de eigen regio te berechten, zo ook in Syrië. Daarvoor is het aanknopen van een diplomatieke ­relatie, hoe laag het niveau van de contacten ook wordt gehouden, een voorwaarde en een eerste stap.

Dit zou heel goed een van de overwegingen van het CDA kunnen zijn. Dan nog doet dat niets af aan de noodzaak na te denken over een nieuwe relatie met het Assad-regime. Het internationale beleid moet erop gericht zijn stabiliteit in het Midden-Oosten zo niet te bereiken, dan toch in ieder geval eraan bij te dragen. Helaas moet de conclusie zijn dat je in dat beleid niet om het wrede, dictatoriale regime van Bashar al-Assad heen kunt. Zijn regime is een factor van belang, of onze idealen die conclusie nu toestaan of niet.

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden