Beeld Werry Crone

ColumnRomana Abels

Natuurlijk is er geen explosiegevaar in Nederland

Met zo’n explosie als in Beiroet ben je blij dat je in Nederland woont, het land van strakke normen en heldere regels, van controlemechanismen en toezichtsinstituten, van handhaving en naleving.

Hier zou natuurlijk nooit een gifberg zes jaar lang midden in de stad liggen, omdat even niemand wist hoe het anders moest. Hier zou een instituut meteen ingrijpen, handelen, de bevolking van zo’n stad veiligstellen. Is het niet de gemeente dan wel de provincie, het Rijk, de dienst dit of de dienst dat.

Maar dan lees je het Brabants Dagblad, waar collega Zoran Bogdanovic nu al weken schrijft over de giftreinen door Brabant, en dan weet je het allemaal zo zeker niet meer.

Het probleem is snel geschetst; over het Brabantse spoor rijden veel meer treinen met gevaarlijke stoffen dan er van de overheidsregels mogen rijden. De landelijke overheid doet daar niets tegen. Gemeenten en burgers maken zich zorgen.

De berichten van Bogdanovic zijn geen nieuws, want nieuws is iets wat nog niet eerder bekend was. De toename van het aantal giftreinen is al heel lang bekend. Ieder jaar opnieuw verschijnen er rapporten waarin heel openlijk wordt opgeschreven hoeveel wagons gevaarlijke stoffen er door Tilburg, Eindhoven en Venlo reden. Vloeibaar gas vooral, maar ook nare stoffen als ammoniak en acrylnitril.

Die laatste is een bijzonder vervelende. Deskundigen zeggen dat er maar dít hoeft te gebeuren of het ontleedt in cyanide en beneemt je de adem.

Trouw schreef er vier jaar geleden voor het laatst over, midden in de zomer. Dat provincies en gemeenten door fouten in de registratie niet eens wisten welke stoffen er door hun steden reden.

Sindsdien werd het almaar drukker op dat spoor. Door de gemeente Tilburg bijvoorbeeld mogen maximaal 3650 wagons met brandbare gassen per jaar rijden. In 2019 reden er 11.137, drie keer zoveel. Meer dan dertig keer per dag denderen de LPG-tanks door de stad, op weg naar verwerking in Duitsland. Door Eindhoven reden in de eerste drie maanden van dit jaar 2463 wagons met vloeibare gassen, de complete aanbevolen veilige hoeveelheid voor het hele jaar.

De treinen zouden eigenlijk al lang over de Betuweroute moeten rijden, maar die bestaat vooralsnog alleen in Nederland. De Duitse helft komt er pas in 2030. Daar kunnen trouwens alleen hypermoderne treinen op, oudere wagons moeten sowieso door de Brabantse steden. Een einde lijkt nooit in zicht, want de overheid wil vanwege de CO2-doelen juist veel meer spoorvervoer.

De gemeenten waar de treinen doorheen rijden, willen vooral meer huizen. De gemeente Eindhoven heeft plannen voor achtduizend woningen, aan het spoor. Tilburg, Deurne, Breda en Helmond willen bouwen in spoorzones. Hoe moet dat samengaan?

De overheid heeft een oplossing: die wil de papieren aanpassen. Er wordt gedacht aan ‘verhoging van de risicoplafonds’. Ook daarmee, zegt staatssecretaris Van Veldhoven tegen het Brabants Dagblad, is de veiligheid ‘nergens in het geding’.

Dat was in Beiroet natuurlijk ook zo. Totdat er iets gebeurt.

Lees de columns van Romana Abels hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden