CommentaarExplosie Beiroet

Na deze klap zal in Libanon heel veel extra hulp nodig blijven, wil het land niet volledig instorten

Veertien jaar geleden won Spencer Platt de World Press Photo met een beeld van jonge, elegant geklede Libanezen die in een cabrio door Beiroet rijden. Op de achtergrond is een kapotgeschoten woonwijk te zien, doelwit van een eerder Israëlisch bombardement. Het is een beeld dat beklijft en Libanon typeert, toen en ook nu nog. Een land met geschiedenis en veel potentie, met een fraaie kust en eerdere welvaart, dat de laatste decennia voortdurend plagen over zich lijkt te krijgen. Zoals nu de enorme explosie die de ooit zo mondaine hoofdstad Beiroet zwaar heeft beschadigd, en zoveel mensen heeft gedood of verwond.

De burgeroorlog was ten tijde van de foto al ruim een decennium ten einde. Dat was een sektarische strijd met veel buitenlandse inmenging, waarbij onder meer christelijke, Palestijnse en sjiitische milities elkaar naar het leven stonden. Er volgde wederopbouw, maar geregeld flakkerde het geweld op. Zo maakte een autobom een jaar na de iconische World Press Photo een eind aan het leven van de Libanese premier Hariri en achttien anderen. Uitgerekend deze zomer moet een speciaal internationaal tribunaal, in Nederland gevestigd, een vonnis vellen over de mogelijke aanslagplegers, leden van de pro-Iraanse Hezbollahbeweging. De hoofdverdachte, Mustafa Badreddine, is overigens enkele jaren geleden vrijwel zeker gedood, door wie is niet duidelijk.

Een land dus met een bloedige recente geschiedenis, een zwakke overheid en een verdeeld bestuur, dat de afgelopen jaren bovendien liefst 1,5 miljoen Syrische vluchtelingen opving. De laatste tijd gingen geregeld burgers de straat op om hun woede te uiten over de gebrekkige publieke voorzieningen, de corruptie en het gebrek aan toekomstperspectief voor jongeren. Pakweg de helft van de bevolking leeft onder de armoedegrens. Een vrijwel mislukte staat, die nog maar net overeind kon blijven.

De explosie in de haven van Beiroet komt daar bovenop. Het lijkt een ongeluk, geen aanslag, maar is vermoedelijk mede veroorzaakt door gebrekkig toezicht op opgeslagen explosieve stoffen door het uitermate zwakke Libanese bestuur. Het drama zet het land nog verder op achterstand, nu zoveel delen van Beiroet zijn beschadigd, inclusief de zo cruciale haven. Invoer van voedsel, medicijnen, het moet allemaal over zee komen – via Syrië en Israël zal niet lukken. En dat in een tijd dat corona ook in Libanon fors om zich heen grijpt en het gebrekkige zorgsysteem en de economie al zwaar zijn belast.

Het land krijgt gelukkig veel hulp aangeboden, zo kort na het drama. Maar na deze klap zal heel veel extra hulp nodig blijven, wil het land niet volledig instorten.

De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden