Opinie

Morele integriteit is ver te zoeken bij het adoptiebeleid

Amerikaanse vrouwen wandelen op deze archieffoto door een park in de Chinese stad Guangzhou met hun zojuist geadopteerde kinderen. Beeld REUTERS

Adoptie uit het buitenland lijkt verdacht veel op kinderhandel, meent Hilbrand Westra, adoptie-expert. Vreemd dat de overheid vluchtelingenkinderen dan weer wel vaak wegstuurt.

Over kinderen die worden geronseld voor kinderarbeid en prostitutie, waar dan ook ter wereld, lijkt Nederland het unaniem eens te zijn. De inbreuk op de integriteit van het kinderlichaam lijkt hier onbetwist. Ook als het gaat om het schenden van vrouwenrechten lijkt Nederland nogal de neiging te hebben als braafste jongetje van de klas op te treden. Zij is er dan als de kippen bij om andere landen op hun vingers te tikken over deze en andere morele kwesties met betrekking tot deze onderwerpen.

Totdat het over internationale adopties gaat. Dan rept de Nederlandse overheid met geen woord over de inbreuk op het kinderlichaam en over kinder-en vrouwenrechten. Dan is zelfs heling voor adoptie geoorloofd als je de reactie van minister Dekker mag geloven, die reageerde op een uitzending van Zembla op 28 maart over adoptiebedrog.

Immers minister Dekker beaamt in de officiële reactie dat Nederland geen garanties kan afgeven over misstanden bij adoptie uit het buitenland en hij geeft zendende landen eigenlijk nog een sneer na. Zij zouden verantwoordelijk zijn voor de misstanden, maar het product van die misstanden, het kind is wel welkom in Nederland omdat het hier een goede toekomst tegemoet gaat.

Beter leven

Echter waar je vraagtekens bij zou moeten zetten is, is dat minister Dekker, net zoals zijn voorgangers, vindt dat heling met als uitkomst adoptie goed te praten valt omdat kinderen die aangewezen zijn voor adoptie, hier een betere toekomst tegemoet gaan. Hij bedoelt hiermee een betere sociaal-economische situatie in vergelijking met die van de zendende landen. Dat dit weleens het hele leven van de mens die geadopteerd wordt beïnvloedt, wordt gemakshalve niet benoemd.

Het eeuwige 'beter af'- mantra schijnt alleen van toepassing te zijn voor gekleurde kinderen die bestemd zijn voor, vooral, witte ouders in Nederland. Een geprivilegieerde, zeg maar exclusieve vorm, van migratie. Terwijl de VVD en rechts Nederland liefst van migratie af wil, of op z'n minst wil beperken, zetten we de deuren wijd open voor deze vorm van exclusieve migratie.

Intussen zet het kabinet asielkinderen uit die niet aan de Nederlandse vereisten voldoen. Kinderen die nota bene wel woonachtig zijn in Nederland en ook geen betere toekomst hebben in hun land van oorsprong. Maar daar is die mantra dan plotseling niet meer van toepassing.

Dreamers

De Nederlandse overheid faciliteert daarentegen wel adoptiebureaus zodat zij kunnen voorzien in de vraag naar kinderen voor vooral hunkerende mensen die kinderen willen. In ruil voor geld naar arme landen, komen deze kinderen, die vaak nog minstens een ouder hebben, richting het rijke westen. Het argument waarmee we andere migranten proberen te weren, de zogenaamde dreamers, gebruiken we omgekeerd ten goede omdat het dan om de Nederlandse droom gaat. Of dat nou over de ruggen van andermans kinderen moet gebeuren is niet ter discussie. Er wordt ook met geen woord gerept over de vele ouders en overige familieleden die kinderloos achterblijven in landen van herkomst.

Als er nu geen bel gaat rinkelen en er geen verband wordt gelegd met postkoloniaal gedrag en wit privilege, dan hebben we van de geschiedenis niets geleerd, en zal deze discussie opnieuw oplaaien, maar nu door geadopteerden van kleur die zich niet alleen geschoffeerd voelen door de Nederlandse overheid, maar ook grotendeels door de Nederlandse samenleving die dit allemaal oogluikend heeft toegestaan. Het wordt tijd voor een ander narratief, niet langer ingevuld door adoptieouders en de kinderindustrie, maar die van geadopteerden. Volwassen geadopteerden.

Lees ook:

Nederland moet stoppen met de adoptie van kinderen uit andere landen, adviseerde de Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming (RSJ) in 2016 aan het kabinet.

Ook Jolijn van Haaren van Unicef vindt dat Nederland nóg terughoudender moet zijn met interlandelijke adoptie. "Het wegnemen van kinderen van arme ouders is misbruik maken van hun kwetsbaarheid."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden