MODERNE MANIEREN

'Moet ik voor de hond van mijn overleden moeder blijven zorgen?'

Beatrijs Ritsema. Foto: Maartje Geels

Elk weekend beantwoordt Beatrijs Ritsema drie prangende vragen van lezers over hoe het hoort - of juist niet hoort. 

Beste Beatrijs,

Mijn moeder is drie jaar geleden overleden. De laatste jaren had ze een hondje, dat haar veel levensvreugde bracht. Kort voor haar dood had een vriendin van haar aangeboden om het hondje in huis te nemen. Dit was een grote opluchting voor mijn moeder. Omdat deze vrouw het niet breed heeft, beloofden mijn broer en ik (aan mijn moeder en aan die vriendin) dat wij de kosten voor onze rekening zouden nemen. Dat ging anderhalf jaar goed, toen er plotseling een operatie moest plaatsvinden voor € 800 omdat de hond iets gevaarlijks had ingeslikt. Mijn broer en ik hebben de rekening betaald. Mijn broer hield het daarna voor gezien en weigerde nog langer te betalen, hoewel hij geld genoeg heeft. Een tijdje later bleek het hondje een chronische ziekte te hebben, waarvoor levenslang medicijnen nodig zijn. De vriendin van mijn moeder betaalt het speciale voer en ik de rest. Dit kost mij gemiddeld 75 euro per maand.

Geregeld krijg ik een appje met de vraag of ik een extra bedrag (dierenarts, hondentrimmer) wil overmaken. Ik ben alleenstaande moeder, werk drie dagen en moet letten op mijn uitgaven. Eigenlijk wil ik stoppen met betalen (de hond kan nog zo’n vijf jaar leven) maar ja, die belofte aan mijn moeder. Wat te doen?

Beste De hond als molensteen,

Beloftes aan mensen op sterfbedden zeggen niet zo veel, omdat stervenden altijd van de status-quo uitgaan en geen rekening kunnen houden met veranderende omstandigheden. Uw moeder wilde haar hondje graag onderdak bieden. Aan die wens is voldaan. Inmiddels zijn er drie jaar verstreken en lijdt de hond aan aandoeningen die drukken op uw portemonnee. Het is de vraag of uw moeder dat gewild zou hebben. Misschien had uw moeder zelf de hond in deze omstandigheden wel laten inslapen. Misschien ook niet, u kunt het niet met zekerheid weten en het doet er ook niet toe.

Op dit moment is het niet úw hond, u hebt hem niet in huis en u hoeft zich verder niet verantwoordelijk voor hem te voelen. Na drie jaar is de hond eigendom van de vriendin en die kan naar eigen bevind van zaken handelen. Zeg tegen de vriendin dat u ophoudt met betalen, omdat het u te duur is langzamerhand. De vriendin kan zelf beslissen of ze de hond blijft verzorgen én ervoor betalen of hem laat inslapen of ze kan hem wegens gebrek aan financiële draagkracht naar het asiel brengen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden