ColumnSylvain Ephimenco

Misschien ben ik wel een toeristenhater

Het was de week waarin de smartphone van zuslief leegliep en ik, op gepaste afstand, haar beeldenvloed moest opvangen. Deze permanent dobberende pensionada heeft haar voornemens om mij in een jofele cruisetoerist te veranderen nog niet losgelaten. Varend tussen Marseille en La Spezia stuurde ze me foto’s van kleurrijke cocktails, champagneflessen op nachttafels en Italiaans design – en dat allemaal vanuit de Costa Smeralda geschoten. 

Of ik over twee maanden toch niet met haar mee wilde: drie weken varen tussen de Caribische eilanden. Met CO2-gêne in de schoenen moest ik alweer bedanken. Die Smeralda gaf trouwens op internet van die verontrustende cijfers: 6500 passagiers en 1678 crewleden opgestapeld over een lengte van 337 meter bij 42 meter breed. Alleen sommige varkensboerderijen hebben een hogere dichtheidsgraad. 

Misschien ben ik een toeristenhater en woon ik daarom tegenwoordig in een rustig midden van nergens aan de IJssel. Hoewel: al een paar keer zag ik een volle touringcar ons straatje passeren om de kaasboerderij, de enige bezienswaardigheid in onze polder, te scoren. Maar dat ik op een blauwe maandag een groep Franse doven door de Amsterdamse hoerenbuurt heb gegidst, is nu niets meer dan een verdrongen jeugdzonde. 

Homo toeristicus

Vanzelfsprekend kon ik me gisteren goed vinden in het stuk van Liesbeth Wytzes op de site van Elsevier. Ze beschreef daarin haar diepe walging voor de homo toeristicus die verkleed als een door nederwiet bedwelmde sprinkhaan haar eigen Amsterdam ontsiert: “Onder het tolerante motto dat alles moet kunnen, wemelt de stad nu van half- of geheel gedrogeerde toeristen die voor een krats in een Airbnb zitten, stoned op een huurfiets aan de dood ontsnappen en op geen enkele manier het dagelijks leven in Amsterdam verfraaien of aangenamer maken.”

Wytzes kwam in Amsterdam wonen in de tijd waarin krakers de stad nog met ijzeren vuist domineerden. Wat ze ook hekelt. Daar heeft ze ongelijk in: krakers waren toen het tegengif voor het zich uitdijende massatoerisme. Ik kan me nog de voor het gemeentebestuur paniekerige zomer van 1984 herinneren, toen onder het motto ‘Geen luxetoerisme maar sociale woningen’ beroepskrakers en anarchisten de jacht op toeristen hadden ingezet. Hotels werden met rookbommen aangevallen, banden van touringcars lekgeprikt en vanaf bruggetjes werden rondvaartboten gebombardeerd met verf. Het toerisme bracht toen net anderhalve miljard gulden op in de stadskassa. Nu is dat 6,3 miljard euro en de 17 miljoen toeristen die in 2015 voor het eerst als probleem werden gezien, zullen er volgens toeristenbureau NBTC 32 miljoen zijn over tien jaar. 

Afgelopen weekeinde kreeg ik van zuslief geen foto’s meer van de Smeralda, maar alleen alarmerende berichten. De haven van Marseille was door een staking geblokkeerd en het cruiseschip moest naar Barcelona uitwijken waar een storm heerste. De terugreis van de Méditerannée, zo blauw, zo blauw, moest met bussen, 600 kilometer over een weg die zo grijs, zo grijs was.

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden