Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Minister Slobs megaklas is geen 'innovatieve oplossing' voor het lerarentekort

Opinie

René Kneyber

René Kneyber. © Maartje Geels
Column

Ik heb ooit eens lesgegeven aan twee klassen tegelijkertijd, vijftig kinderen in één lokaal, een paar kinderen waren er niet. Uit een naburig lokaal haalden we extra stoelen en tafels.

De aanleiding was geloof ik dat een van de twee klassen een tussenuur had. Ik weet nog dat ik dacht, of ik nu een les geef aan dertig of aan vijftig kinderen, zoveel verschil kan dat toch niet zijn? Toch?

Lees verder na de advertentie

Nu, ik kan er kort over zijn: het was geen feest. Of juist wel. Het is maar hoe je het bekijkt.

Ik weet nog dat ik dacht, of ik nu een les geef aan dertig of aan vijftig kinderen, zoveel verschil kan dat toch niet zijn? Toch?

Arie Slob, oud-leraar, inmiddels minister, dacht afgelopen weekend in een veel besproken interview in de Volkskrant zo ook eens hardop. 'Vroeger had ik vijf havo-5 klassen', zei hij, 'dan hield ik vijf keer hetzelfde verhaal', maar in principe had hij ook twee keer 'hetzelfde verhaal kunnen houden' voor vijftig leerlingen. Waarbij zo'n megaklas, onder het mom van 'innovatie', als mogelijke oplossing voor het lerarentekort werd gepositioneerd.

Trumptijden

Oké, wauw. Los van het 'verhaal houden' waar ik ongetwijfeld in de toekomst, op wat nare herfstdagen, nog eens drie azijnkleurige columns over ga tikken, is de hier gevolgde redenering in deze Trumptijden iets om bij stil te staan: 1) Ik hield vroeger vijf keer hetzelfde verhaal. 2) Ik had hetzelfde verhaal daarom ook kunnen houden voor vijftig/zestig/zeventig leerlingen. 3) Maar dat deed ik niet. 4) Omdat ik het in theorie had gekund, verwacht ik nu dat jullie dit in het echt gaan doen.

Arie Slob heeft lang moeten herstellen van een bacteriële infectie, en het is u vergeven als u de indruk heeft dat hij dit idee tijdens een nachtelijk ijlen heeft opgedaan.

Maar de realiteit is dat dit concept al sinds 2009 rondzingt op het ministerie van onderwijs, en dat er in de tussenliggende negen jaar kennelijk niemand heeft gezegd - wat vermoedelijk iets aangeeft over het niveau van denken daar -: 'Dit slaat toch helemaal nergens op?!'

Korte termijn

Want tja, deze 'oplossing' is wel heel erg gericht op de korte termijn. Als schoolbesturen dit daadwerkelijk zouden doen, zou volgens vakbond PO in Actie 25.000 fte aan leraren het primair onderwijs per direct verlaten. Waardoor klassen nog groter moeten worden, waardoor vermoedelijk nog meer leraren het onderwijs zouden verlaten.

Nog meer ideetjes gepresenteerd door Slob als beleid: figuren zonder opleiding voor de klas zetten (zij-instromers hebben tenslotte werkervaring!), zittende leraren een half uur per week langer les laten geven... en er is nog meer, maar ik houd maar op.

Tegen zijn opvolger zegt Slob straks vast: Ik had in theorie wat aan het lerarentekort kunnen doen, nu mag jij het echt gaan doen.

René Kneyber deelt om de week zijn ervaringen als wiskundeleraar op het vmbo. Lees hier meer van zijn columns.

Deel dit artikel

Ik weet nog dat ik dacht, of ik nu een les geef aan dertig of aan vijftig kinderen, zoveel verschil kan dat toch niet zijn? Toch?