Column

Minister De Jonge is voor iedereen graag 'je', 'jij' en 'Hugo'

Wilma Kieskamp.Beeld Maartje Geels

Er zijn de fotogenieke momenten. Minister Hugo de Jonge zit achter het stuur van een autootje van de thuiszorg, nauwelijks herkenbaar. Hij draagt een knalgroene bodywarmer. Op de borst een naamplaatje: ‘Hugo’. 

Met drie jonge verpleegkundigen in de auto gaat de minister vanochtend mee op hun ronde. Op zo’n moment pak hij de telefoon om een filmpje te maken.

Al honderd werkbezoeken heeft minister Hugo de Jonge van volksgezondheid afgelegd dit jaar. De komende tijd staan er tachtig gepland. In de eerste week na zijn vakantie is hij onmiddellijk weer op pad gegaan. Maandag Limburg. Woensdag Dordrecht.

In de zorg weet iedereen inmiddels: als je de minister een uitnodiging stuurt, dan komt hij. De dienst-Audi maakt kilometers.

CDA’er Hugo de Jonge is een van de bekendste bewindslieden, mede dankzij zijn extraverte stijl en vele tv-optredens. Hij is zéér aanwezig en iedereen mag ‘je’ en ‘jij’ en ‘Hugo’ zeggen. Die losse stijl levert de minister geregeld kritiek op. Maar het is ook zijn geheime wapen.

Plichtplegingen achterwege

Nog maar één minuut is de minister binnen bij organisatie Aafje Thuiszorg in Dordrecht, of het ontvangende comité van de wijkverpleging heeft de minister al bij de kladden. “Zeg Hugo”, brandt een manager los, “Ik kan wel een mooi verhaal houden, maar het is beter als we praten over de dingen die niet goed gaan.”

Ja, als de minister zo benaderbaar wil zijn, kunnen de plichtplegingen achterwege blijven.

Zo’n werkbezoek levert spannende confrontaties op. Er is de minister die een politieke boodschap wil uitleggen. Hij wordt ontvangen door mondige zorgmedewerkers die ‘Hugo’ graag vertellen hoe de soms bittere praktijk is. Het gaat sneller de diepte in dan in menig Kamerdebat.

Verpleegkundigen Margot Zwaans, Thamar Kolthof en Janneke Jacobs krijgen het voor elkaar om binnen een half uur het debat aan te gaan over alle grote kwesties. De bureaucratische gevechten tussen de wijkverpleging en de gemeente over wie wat betaalt, de lage lonen, de bizarre eisen van verzekeraars over de administratie, de uitholling van het beroep – alles komt voorbij. Waar ligt de oplossing? Het gezellige ritje in het autootje moet nog even wachten.

'Laat niet los'

De Jonge heeft een boodschap terug: de verpleegkundigen én hun manager mogen intern veel harder met de vuist op tafel slaan. “Probeer het eerst zelf op te lossen. Als dat niet lukt: schaal op, trek aan de bel, leg je er niet bij neer.”

Veel problemen in de thuiszorg zijn volgens de minister het gevolg van slechte organisatie. Hij jut ze op: “Desnoods bel je het ministerie!”

De manager twijfelt: “Ik denk dat je een beetje overschat wat onze invloed is....”

Benieuwd hoe dat verder gaat, dit jaar.

Wilma Kieskamp, politiek redacteur, is in de zomerweken een van de vervangers van Stevo Akkerman en Sylvain Ephimenco. Hier leest u haar eerdere columns.

Lees ook:

De zorg mag zelf onnodige regels gaan schrappen

Voor de zomer beloofde het kabinet dat er nu echt een einde komt aan onzinnige formulieren en regeltjes in de zorg. Ook eerdere kabinetten beloofden dat.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden