OpinieOnderwijsvrijheid

Mijn school keurde mijn seksuele geaardheid af en was geen veilige plek

Lezer Laurens Meerman maakte mee hoe zijn school zijn seksuele geaardheid afkeurde. Het trok diepe sporen.

Reformatorische scholen die homoseksualiteit afkeuren, handelen niet in strijd met de wet, zei minister Slob vorige week maandag – zolang ze maar een veilig leerklimaat garanderen. Die omstreden, inmiddels teruggenomen woorden maakten mij kwaad vanwege de herinneringen die ze boven brengen. Een school die je seksuele geaardheid afkeurt, is geen veilige plek, weet ik uit eigen ervaring.

Ik ging naar een gereformeerd vrijgemaakte middelbare school, waar homoseksualiteit alleen tijdens de godsdienstlessen werd behandeld. De docent sprak erover als een teken van ‘gebrokenheid’, een ­gevolg van de zondeval. In de bijbelboeken Leviticus en Romeinen zou duidelijk staan dat mannen geen seks met elkaar mogen hebben. Seks was voorbehouden aan man en vrouw, binnen het huwelijk, als ­‘cadeautje van God’.

Voor homoseksuelen was een ­celibatair leven de enige juiste weg. Mij kon als puber geen treuriger toekomstperspectief geboden worden. Maar het draaide niet alleen om die verkeerde seks, ook om verkeerde liefde. En dat ik zoiets moois als verliefdheid weg leerde zetten als een vals verlangen, vind ik onvergeeflijk.

Tweestrijd tussen geaardheid en geloof

Het hielp niet mee dat velen in mijn omgeving – in de kerk, op school – dezelfde ideeën hadden als mijn godsdienstdocent. En dat mijn familie mijn geaardheid probleemloos zou accepteren, wist ik pas ­nadat ik ervoor uit durfde te komen. Voorlichting over homoseksualiteit, zoals op openbare scholen, had de aanloop daarheen beslist verkort.

Gelukkig waren er ook lichtpuntjes op mijn school, zoals de docente kunstgeschiedenis die ziedend werd als een leerling met ‘homo’ schold en die in de klas de film ‘Una giornata particolare’ liet zien, die ook over homoseksualiteit gaat. In haar lokaal voelde ik mij beschermd, niet in de laatste plaats door de kunsten, die er op de moeilijkste momenten – bij de grootste gewetensvragen – voor me bleken te zijn. Dat is troostrijk, maar ook verdrietig, niemand zou zich in die situatie moeten ­bevinden, en zeker een tiener niet.

Naast de school speelden ook mijn opvoeding en de kerk die wij als gezin bezochten, een rol bij de tweestrijd tussen mijn geaardheid en geloof. Die factoren versterkten elkaar, en dat was fout. Laat alle scholen in godsnaam openbaar worden, zodat christelijke lhbti-tieners daar hun blik kunnen richten op een gelukkig leven. Zodat ze, ver weg van die celibaat-onzin, het toekomstperspectief kunnen vinden dat vaak zo hard nodig is.

Lees ook:

Het is een worstelwedstrijd met grondrechten voor Arie Slob

Minister Slob vond het makkelijker om moslims aan te spreken op tolerantie voor cartoons, dan refo’s op tolerantie voor homo’s. Dat schuurt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden