Column

Mijn hele maaltijd was een misdaad tegen de menselijkheid

Beeld Trouw

Ik moet worden beschermd tegen mezelf, anders doe ik de verschrikkelijkste dingen. 

Neem de dag van gisteren. Ik had nog drie paprika’s liggen en bedacht dat ik daar wel een aardige saus van kon maken. Gezond, vegetarisch, goed bezig. Gezeefde tomaten erbij, knoflook, beetje kookroom, kaas, en dat alles – hoe bakfiets wil je het hebben – met biologische volkoren penne.

Lees ik in de duurzame bijlage van deze krant dat ik helemaal fout zit! Paprika’s hebben ‘een hoge klimaatbelasting’. En ik kocht ze ook nog, want in de bonus, in een zak van drie: plastic afval. De gezeefde tomaten kwamen uit Italië: hoge transportkosten. Ze zaten in blik: nog meer afval. Kookroom is zuivel, zuivel komt van koeien, koeien stoten broeikas¬gassen uit. En kaas is de ergste zuivel: negen liter melk per kilo. Ook moesten de paprika’s een half uur de oven in, om te worden geroosterd. Ik heb een gasoven, dan weet u genoeg: mijn hele maaltijd was een misdaad tegen de menselijkheid.

Alleen fatsoenlijke producten

Iemand moet deze zondaar tegen zichzelf beschermen, en ik stel voor dat de winkeliers dat gaan doen. Als die alleen fatsoenlijke producten in de schappen leggen, dan kan ik pakken wat ik wil zonder de planeet aan zijn einde te helpen. Wat zijn fatsoenlijke producten? Ik geloof dat Volkert Engelsman, de nummer 1 in Trouws Duurzame 100, daar een duidelijk en overtuigend antwoord op heeft. Eigenlijk is het eenvoudig: hoe minder schadelijk, hoe beter.

En dat verdisconteerd in de prijs.

Verreken de kosten van het watergebruik, het beslag dat wordt gelegd op de vruchtbaarheid van de bodem, de verwerking van het afval en de overige milieuschade in de prijs en wat blijkt: gangbare producten zijn geheel ten onrechte goedkoper dan biologische, die nu nog een wereldverbeter-categorie vormen. Dat moet veranderen. Is het niet uit idealisme, dan wel uit gezond verstand: de kosten van verkwistende en schadelijke productiemethodes komen uiteindelijk altijd bij de consument-belastingbetaler terecht.

Kleine revolutie 

Maar hoe logisch ook, deze manier van denken vergt wel een kleine revolutie. “Het huidige economische systeem is failliet”, zei Engelsman in Trouw. Toen ik dat las, kon ik een zacht ‘bravo’ niet onderdrukken, maar ik vroeg me ook af hoe zo’n omslag in werking kan worden gezet. Bedrijven zijn geneigd te kiezen voor de hoogste winst, consumenten voor de laagste prijs, hoe beweeg je die twee ¬partijen in de richting van een andere, een lange¬termijnstrategie? Moet de overheid dat afdwingen? 

Was het maar zo simpel, zei Engelsman toen ik hem even belde. “Van de overheid kunnen we niet te veel verwachten, die is afhankelijk van de democratische meerderheid, terwijl we het moeten hebben van de trendsettende minderheid.” Engelsman zet zijn kaarten op ‘duurzame coalities’, waarin boeren, bedrijven, financiële instellingen en overheden samen nieuwe wegen inslaan. Intussen zou hij degenen die doorgaan met het belazeren van de consument graag als criminelen voor een tribunaal brengen.

Dat lijkt mij mooi, al ben ik natuurlijk licht medeplichtig vanwege die geroosterde paprika’s.

Lees hier meer columns van Stevo Akkerman

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden