Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Mijn eigen biografie laten schrijven, moet ik dat wel willen?

Opinie

Rob Schouten

© Maartje Geels
Column

Afgelopen weekend, in die merkwaardige mix van nevel en nostalgie die november heet, viel eindelijk een langverbeid aanbod bij mij in de bus, of liever gezegd het verscheen op mijn mobieltje. De firma ‘Story Terrace’ wilde mijn levensverhaal wel opschrijven. 

‘Wij schrijven uw biografie’, verscheen er in beeld terwijl ik net een woordje bij Wordfeud had gelegd en het laatste theezakje, ‘English blend’, uit het mij door de Nationale Postcode Loterij toegezonden ‘Tea of life’-doosje in het water had laten zakken. Ja, u mag alles van mij weten! ‘Schrijf een boek over uw leven met de hulp van een professionele schrijver’, riep het bericht mij toe.

Lees verder na de advertentie

Na de DNA-pakketten die ons worden aangeboden en waarin onze DNA-strengen worden ontrafeld, dus het volgende gat in de markt: de autobiografie samen met een ghostwriter. Want we zijn natuurlijk niet BN’er ­genoeg dat iemand anders op het idee komt ons levensverhaal op te schrijven. Toch zúllen we weten wie we eigenlijk zijn of zijn geweest.

Een zucht

Het gaat als volgt. De firma selecteert een schrijver die bij u past, die interviewt u over uw leven en u krijgt uw hardcover boek per post thuisbezorgd. Kosten vanaf 1750 euro. Zo, dat gaat makkelijk, heb je daarvoor je hele leven geleefd? Het is toch ook even slikken: al die onbenoembare sensaties uit je vroege jeugd, dat Sturm und Drang-geworstel in je puberteit, de verkeerde relaties, de euforische reizen die je hebt gemaakt, de onbeschrijflijke dagen van je prille ouderschap, en dat allemaal in een vloek en een zucht opgetekend!

Ooit plakte ik op het secretariaat van mijn uitgeverij De Arbeiderspers om den brode etiketten op enveloppen (‘ook sociaal gezien een echte dichter dus’, schreef Geerten Meijsing, die ik daar tegenkwam, later). Er kwamen daar voortdurend dikke levensverhalen binnen, van mensen die dachten dat de Arbeiderspers in het leven was geroepen om biografieën van de gewone man te drukken: multomappen met handgeschreven memoires, opgetuigd met familiekiekjes en soms zelfs gedroogde bloemen.

Het moet een diep verlangen van de mens zijn om tekstueel over te blijven

Oorlogsherinneringen, familiereünies, gouden afscheidshorloges, dat alles passeerde mijn oog alvorens ik moest berichten dat we het ondanks het boeiende relaas niet gingen doen. Ook later kwam ik weleens mensen tegen, zoals de medewerkster van een garage te Brussel waar ik ooit strandde, die vonden dat ik als schrijver hun veelzijdige levensverhaal maar eens in kaart moest brengen. Het moet een diep verlangen van de mens zijn om tek­stueel over te blijven. In vroeger tijden gaven rijkaards hun klerken opdracht hun leven op te schrijven, en nu dus nog steeds! Ook Facebook en andere sociale media geven je instructies om je leven zoveel mogelijk te bewaren en te ordenen. Alsof anonimiteit een ondraaglijke schande is.

‘We zijn het aan onszelf verplicht om goed te leven, niet om goede boeken te schrijven, veldslagen te winnen en gewesten te veroveren, maar om kalmte en rust te vinden bij de dingen die wij doen’, schreef Montaigne. Dat zou de inhoud van mijn biografie mogen zijn en die kost geen 1750 euro, maar niks.

Eerdere columns van Rob Schouten leest u hier.

Lees ook: 

Autobiografie schrijven helpt tegen depressie

Het schrijven van een autobiografie blijkt een effectief middel tegen een depressie te zijn, maakten onderzoekers in 2011 bekend.

Deel dit artikel

Het moet een diep verlangen van de mens zijn om tekstueel over te blijven