Klein Verslag

'Mijn dochter helpt de binnenstad te vernietigen'

Beeld Wim Boevin000

Hudson's Bay is een heel groot Canadees warenhuisconcern, dat zojuist in Amsterdam een flagshipstore opende, verdeeld over twee (eigenlijk drie) nieuwe flinke panden aan het Rokin.

Het was op de openingsdag. Om een uur of twaalf in de middag, niet erg druk, zodat er voldoende gelegenheid was de zaak eens rustig te bekijken. Ik doe dat graag, want ik houd van winkels en winkels hebben het moeilijk, vooral door de enorm gegroeide neiging tot online-aankopen, die zich vertaalt in een af- en aanrijden van bestelbusjes in mijn woonwijk.

U begrijpt, ik vertaal de trend naar mijn eigen situatie, maar ga ervan uit dat het in uw woonwijk niet heel anders is. Ik koop zelf ook weleens online, al blijft dat beperkt tot minder courante Amerikaanse boeken of boeken die nog slechts antiquarisch te krijgen zijn, zoals het onvolprezen Anatomy of Paradise (1947) van J. C. Furnass, over het deplorabele leven op eilanden in de Pacific of de christelijke roman Vitus Curtius, Roman van een Romein (1952) van John Cosgrove, een roman die me als vijftienjarige diep beroerde.

Maar voor ik verder afdrijf, terug naar dat vlaggenschip van wat ooit als een Canadese pelshandel in de baai van Hudson was begonnen; het was een pracht van een winkel, ruim en licht, met marmer op de vloer en fraaie kelims, en overal vriendelijk knikkend personeel in stemmig zwart, bij voorkeur jeugdig en hip, met paars geverfde vlechten of piercings over het hele gezicht verspreid. Ik zoemde een paar roltrappen op en af, alles blonk en glom en getuigde van goede smaak, al moet ik erbij zeggen dat ik meer naar het interieur keek dan naar de koopwaar; winkels willen tegenwoordig ook heel graag 'een beleving' verkopen, want die is online niet te bestellen.

Heel waar natuurlijk, en winkels die zoveel moeite doen om een aangenaam en gastvrij huis te zijn, die kan ik niet genoeg loven, want ze luisteren onze binnensteden op.

In mijn eigen stad zie ik zulks in het nieuwe Hoog Catharijne, dat je kan afdoen als de zoveelste commerciële hel, maar ik prijs de moeite en de inspanning om van zulke winkels uitnodigende en vriendelijke handelshuizen te maken.

Goed, die winkels of stores moeten natuurlijk hun omzettargets halen, want in hun ondernemingsplan staat niet dat ze er zijn om onze binnensteden fijn in te richten en bij Hudson's Bay hadden ze aan mij als dwaalgast weinig. Maar toch. Ik kan me winkelloze stadscentra of centra met alleen barista's en wafelbakkers moeilijk als leefbaar voorstellen.

Toch worden ook bij mij thuis meer pakjes bezorgd dan me lief is. Met enige regelmaat komen er slordig en kreukelige enveloppen binnen, helemaal dichtgekleefd met stroken plakband en voorzien van etiketten die een afkomst uit China verraden.

Van het andere einde van de wereld blijkt dan een frommelig, opvouwbaar katoenen sokkenopbergdoosje tot ons te zijn gekomen (voor acht paar sokken) of een nutteloos iets dat op een plastic vergiet lijkt, maar dat is bedoeld om salades in te snijden, producten die mijn oudste, nog net niet volwassen dochter voor één of twee euro online heeft besteld en via iDeal heeft betaald.

Als iemand onze binnensteden vernietigt, dan zij.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden