Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Migrantenkerken barsten uit hun voegen en zoeken huisvesting, aanpassen dus?

Opinie

Monic Slingerland

Monic Slingerland © Leo Lanser
De vraag van Monic

In de bus op weg naar Lourdes zat een kleurig katholiek gezelschap, uit Rotterdam. Twee dagen duurde de reis, alle tijd om samen vele weesgegroeten te bidden, en vooral om samen lekker te zingen.

Dat laatste lukte dus niet. Liederen die de Antilliaanse katholieken samen zongen, kenden de autochtone Rotterdammers niet. En de Kaapverdiaanse katholieken zongen hun Portugese kerkliederen, maar bleven stil bij zelfs de bekendste liederen van Huub Oosterhuis. Het voelde als een pijnlijk afgescheiden zijn. Als je al niet als Rotterdamse katholieken samen kon zingen, hoe kon je dan samen vieren?

Lees verder na de advertentie

Nederland telt tussen de 800.000 en 1,2 miljoen christelijke migranten. Niet allemaal trouwe kerkgangers, maar wel trouwer dan autochtone protestanten en katholieken. En vooral: jonger. Ze zijn deels de kerk van de toekomst, in Nederland. Maar ook al geloven deze migranten in precies dezelfde God, Jezus en Heilige Geest als autochtone christenen, toch vullen ze niet het snel groeiend aantal lege plaatsen in de banken van de doorsneekerk. Migranten houden nogal eens diensten in buurthuizen, garages en andere gebouwen die niet als kerk bedoeld zijn. Bij hen is niet de leegloop het probleem, maar juist de toeloop.

Ze zijn deels de kerk van de toekomst in Nederland

Eigen taal

Deze geloofsgemeenschappen barsten nogal eens uit hun panden. Ze houden dan twee diensten achter elkaar bijvoorbeeld. Of de vele jongeren blijven dan maar staan, om zitplaatsen aan de ouderen af te staan. Voor een buitenstaander lijkt het misschien niet meer dan logisch dan dat deze christelijke kerkgangers dan toch in een bestaand kerkgebouw bij elkaar gaan zitten op zondagochtend. Maar dat gebeurt dus niet of nauwelijks.

De muziek is een breekpunt, de taal ook. Veel migrantenkerken hebben vieringen in hun eigen taal, van Urdu tot Portugees. En ook is misschien de behoudende instelling in menige migrantengemeente een splijtzwam. Dat kan gaan over geloofskwesties, de vraag of een vrouw ook voorganger kan zijn, kwesties rond homohuwelijk, of de islam.

'Uiteindelijk zullen migranten ervoor zorgen dat de kerken in de steden zullen overleven', zei een vrolijke pastoor Sandor Koppers uit Almere deze week in de Verdieping. Hij gaat een nieuwe kerk bouwen met 325 plaatsen en die is nu al veel te klein. Weliswaar komt die in de plaats van drie andere, het is dus een soort bezuiniging, maar wel ziet hij dat de katholieke geloofsgemeenschap in Almere in elk geval niet krimpt. Dat is dankzij Afrikaanse, Aziatische, Latijns-Amerikaanse en Poolse gelovigen. Die zijn in de meerderheid.

In de grote steden zouden kerkelijke gemeenten dus misschien gastvrijheid kunnen verlenen aan migrantenkerken, om de boel nog enigszins vol te krijgen. Dat kan soms betekenen dat de rollen omgedraaid worden doordat de autochtone gelovigen in de minderheid zijn. Aanpassen dus, als het gaat om liederen of andere zaken. Dat zou de toekomst van de kerk in Nederland kunnen worden, op sommige plaatsen tenminste.

Hoe kijkt u er tegenaan: zijn migrantenkerken een zegen voor de kerk in Nederland?

Stuur uw reactie van circa 150 woorden uiterlijk dinsdag 12 uur naar lezers@trouw.nl, voorzien van naam en adres. Een keuze uit de antwoorden verschijnt woensdag.

Monic Slingerland is chef opinie van Trouw. Elk weekend stelt ze een vraag aan de lezers. Eerdere vragen en antwoorden: trouw.nl/devraagvanmonic

Deel dit artikel

Ze zijn deels de kerk van de toekomst in Nederland