Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Met een half schuldgevoel kijk ik naar mijn opgetuigde kerstboom

Opinie

Rob Schouten

Rob Schouten. © Maartje Geels
Column

Ik maak mij soms drukker over de vrije val van de mens dan over de opwarming van de aarde. De mens die altijd lente en zomer wil. Het is een glijdende schaal, spreekt de zedenmeester in mij, een roeping die trouwens ook ernstig op de tocht staat. Doe maar waar je zin in hebt, dat is goed.

Ik heb het over de vroege verkoop van kerstbomen, nog vóór Sinterklaas het land uit is, een gebruik dat vroeger ongeluk heette te brengen, maar dat nu hand over hand toeneemt. Ik weet er alles van, want ik ben dit jaar zelf ook gevallen, en zit nu met een half schuldig gevoel te kijken naar de opgetuigde boom in het midden van mijn kamer. Je kunt wel zeggen 'Praxis heeft mij verleid en toen heb ik gekocht', maar met boze opzet van de verkopers heeft het niet veel te maken, dunkt me, je koopt immers maar één keer een kerstboom.

Lees verder na de advertentie

Het is bovendien onverstandig om vroeg te kopen, weten de geleerden. Hoe vroeger gekocht, hoe eerder-ie uitvalt en straks zit je op Kerstavond met een paar kale takken. Hier geldt onverkort het voorbeeld van de vijf wijze en de vijf dwaze maagden - ik zal het niet voorkauwen, lees zelf maar.

De kerstboom is een mak schaap geworden dat we helemaal naar onze hand hebben gezet

Overigens klonken de ongeduldige kopers in het journaal onschuldig genoeg, het ging ze om de gezelligheid, en buiten was het al flink donker. Maar waar is de calvinistische discipline gebleven? We zijn allemaal hedonisten aan het worden.

Grenzeloze mens

Natuurlijk maakt het verval in kerstzeden, dat misschien wel uit Amerika komt waar je altijd al kerstwinkels had die het hele jaar geopend waren, deel uit van een groter en wereldwijd pakket aan ongebreideldheid. We willen alles altijd en overal kunnen. In de winter naar gouden stranden, groente en fruit dat het hele jaar door verkrijgbaar is, winkels waar je dag en nacht kunt bestellen. Je vraagt je af waar deze grenzeloze mens op afstevent: weg met de seizoenen, met de conjunctuurwisselingen, met hapering, tegenslag en zelfdiscipline.

Ik draaf natuurlijk door, maar dat hoort er ook bij: we overdrijven voortdurend, op het voetbalveld met onze dansjes, op tv door overal gierend om te lachen, thuis met ons consumentisme. De premature kerstboom is er het jongste symptoom van. Ik heb er ook nog een verlichting met honderden led-lampjes in gekocht die je via een app met je mobieltje kunt bedienen zodat-ie op alle mogelijke manier twinkelt, uitdooft en weer aanzwelt. Net echt, dat wil zeggen zoals de kerstverlichting op winkels en hotels.

Maar ergens in mijn achterhoofd, misschien wel op het punt om definitief uit te doven, staat nog de kerstboom uit mijn jeugd, met twintig of zo echte kaarsjes en druipend kaarsvet, die pas op Kerstavond ontstoken werd en die de rest van de kerstdagen gesecondeerd werd door een grote emmer water, voor als het geheel vlam zou vatten.

Toen belichaamde de kerstboom nog het ontzag en de vrees die met heiligheid samenhangt. De kerstboom van tegenwoordig is een mak schaap geworden dat we helemaal naar onze hand hebben gezet. Wel gezellig trouwens, want het valt niet te ontkennen: het is vroeg donker.

Eerdere columns van Rob Schouten leest u hier.

Lees ook:

Hoe vieren joden Chanoeka?

Zondagavond begint Chanoeka, het achtdaagse joodse feest van het licht. Trouw schoof aan in de koosjere broodjeszaak Sal Meyer in Amsterdam en vroeg klanten naar wat Chanoeka voor hen betekent.

Deel dit artikel

De kerstboom is een mak schaap geworden dat we helemaal naar onze hand hebben gezet